Yazmak, içimdeki kalabalığı
sessizce sıraya dizmek gibi.
Şiir ise kelimelerin değil,
duyguların kendi kendine yazdığı bir itiraf.
Okurum, yazarım; çünkü başka türlü taşıyamam.
anitsayac.com
Evine de anadan doğma çırılçıplak, götü bağrı açık Havva Anamızları, o adama benzemez, domuz gibi kıllı, kılını Hazret Efendi tavuk gibi yolmuş da tasvirini öyle çıkarmış, Adem Babamızı evine almış, almış o kör olasıcaları duvara asmış da kendini bir adam bellemiş. Bir de elma koymuşlar o akılsızların yanına. Bir de koskocaman bir Anavarza yılanı.
Havva’nın da yüzü hiç gülmüyor, Adem de usanmış ondan da arkasını ona dönmüş, götünde de bir yaprak… :D İnce Memed 4Yaşar Kemal