Şervan
@serwank
Yazmak, içimdeki kalabalığı
sessizce sıraya dizmek gibi.
Şiir ise kelimelerin değil,
duyguların kendi kendine yazdığı bir itiraf.
Okurum, yazarım; çünkü başka türlü taşıyamam.
anitsayac.com
Şu anda okuduğu kitap
İncleme - SPOİLER içerir
Üç Anadolu Efsanesi, 
Yaşar Kemal’in Anadolu’nun halk kültürünü ve destansı anlatılarını güçlü bir dille anlattığı özel eserlerden biri. Kitapta yer alan Köroğlu, Karacaoğlan ve Alageyik hikâyeleri sadece birer efsane değil; halkın özgürlük arayışını, aşkını ve doğayla kurduğu bağı anlatıyor.
Özellikle Köroğlu bölümünde zulme karşı başkaldırı çok güçlü işlenmiş. Köroğlu’nun haksızlığa boyun eğmemesi, halkın yanında duran bir karakter olması kitabın en etkileyici yanlarından biri. Karacaoğlan kısmında ise aşk, doğa ve insan duyguları daha ön plana çıkıyor. Yaşar Kemal burada diliyle adeta bir türkü havası kuruyor. Alageyik hikâyesi ise doğayla insan arasındaki bağı ve tutkuların insanı nasıl sürüklediğini hissettiriyor.
Yaşar Kemal’in anlatımı kitabın en güçlü tarafı. Anadolu’nun dağlarını, ovalarını, rüzgârını anlatırken okur kendini hikâyelerin içinde hissediyor. Kitap boyunca halk kültürü, türküler ve eski anlatılar canlı kalıyor. Aynı zamanda eser, insanların aşk için, özgürlük için ve onurları için nasıl mücadele ettiğini gösteriyor.
Bence kitapta en baskın duygu özgürlük ve başkaldırı. Yaşar Kemal, halk efsanelerini sadece anlatmıyor; onların içindeki acıyı, umudu ve direnişi de hissettiriyor. Bu yüzden Üç Anadolu Efsanesi, Anadolu’nun ruhunu anlamak isteyen herkes için çok etkileyici bir eser.
Ben de gittim bir geyiğin avına
Geyik çekti beni kendi dağına
Tövbeler tövbesi geyik avına
Siz gidin kardaşlar kaldım kayada
Ben giderken kayabaşı kar idi
Yel vurdu da ıklım ıklım eridi
Ak bilekler taş üstünde çürüdü
Siz gidin avcılar kaldım kayada
Urganım kayada asılı kaldı
Elbisem sandıkta deşili kaldı
Gerdekte nişanlım küsülü kaldı
Siz gidin kardaşlar kaldım kayada
Kayanın dibine çadır kursunlar
Çifte davul çifte zurna vursunlar
Kayada kaldığım yare desinler
Siz gidin avcılar1000Kitap
Üç Anadolu Efsanesi, Yaşar Kemal’in Anadolu’nun halk kültürünü ve destansı anlatılarını güçlü bir dille anlattığı özel eserlerden biri. Kitapta yer alan Köroğlu, Karacaoğlan ve Alageyik hikâyeleri sadece birer efsane değil; halkın özgürlük arayışını, aşkını ve doğayla kurduğu bağı anlatıyor.
Özellikle Köroğlu bölümünde zulme karşı başkaldırı çok güçlü işlenmiş. Köroğlu’nun haksızlığa boyun eğmemesi, halkın yanında duran bir karakter olması kitabın en etkileyici yanlarından biri. Karacaoğlan kısmında ise aşk, doğa ve insan duyguları daha ön plana çıkıyor. Yaşar Kemal burada diliyle adeta bir türkü havası kuruyor. Alageyik hikâyesi ise doğayla insan arasındaki bağı ve tutkuların insanı nasıl sürüklediğini hissettiriyor.
Yaşar Kemal’in anlatımı kitabın en güçlü tarafı. Anadolu’nun dağlarını, ovalarını, rüzgârını anlatırken okur kendini hikâyelerin içinde hissediyor. Kitap boyunca halk kültürü, türküler ve eski anlatılar canlı kalıyor. Aynı zamanda eser, insanların aşk için, özgürlük için ve onurları için nasıl mücadele ettiğini gösteriyor.
Bence kitapta en baskın duygu özgürlük ve başkaldırı. Yaşar Kemal, halk efsanelerini sadece anlatmıyor; onların içindeki acıyı, umudu ve direnişi de hissettiriyor. Bu yüzden Üç Anadolu Efsanesi, Anadolu’nun ruhunu anlamak isteyen herkes için çok etkileyici bir eser.
Ben de gittim bir geyiğin avına
Geyik çekti beni kendi dağına
Tövbeler tövbesi geyik avına
Siz gidin kardaşlar kaldım kayada
Ben giderken kayabaşı kar idi
Yel vurdu da ıklım ıklım eridi
Ak bilekler taş üstünde çürüdü
Siz gidin avcılar kaldım kayada
Urganım kayada asılı kaldı
Elbisem sandıkta deşili kaldı
Gerdekte nişanlım küsülü kaldı
Siz gidin kardaşlar kaldım kayada
Kayanın dibine çadır kursunlar
Çifte davul çifte zurna vursunlar
Kayada kaldığım yare desinler
Siz gidin avcılarReklam
AğrıDağı Efsanesi — Aşk ve Başkaldırı
Ağrıdağı Efsanesi , sevdanın insanı nasıl değiştirdiğini anlatan çok güçlü bir roman. Yaşar Kemal bu kitapta sadece bir aşk hikâyesi yazmıyor; korkuya, düzene ve zulme karşı duran insanların hikâyesini anlatıyor. Ahmet’in Gülbahar’a olan aşkı zamanla bir başkaldırıya dönüşüyor. Çünkü onların önünde sadece insanlar değil, töreler ve baskı da var.
Kitapta Ağrı Dağı sanki yaşayan bir şey gibi anlatılıyor. Dağ bazen umut oluyor bazen korku. Yaşar Kemal’in dili de çok etkileyici; okurken rüzgârı, dağı ve insanların içindeki öfkeyi hissediyorsun.
Bence romanın en güzel yanı şu: Aşk burada sadece sevmek değil, boyun eğmemek anlamına geliyor. Bu yüzden Ağrı Dağı Efsanesi hem hüzünlü hem de çok güçlü bir hikâye bırakıyor insanda.1000Kitap
Ağrıdağı Efsanesi , sevdanın insanı nasıl değiştirdiğini anlatan çok güçlü bir roman. Yaşar Kemal bu kitapta sadece bir aşk hikâyesi yazmıyor; korkuya, düzene ve zulme karşı duran insanların hikâyesini anlatıyor. Ahmet’in Gülbahar’a olan aşkı zamanla bir başkaldırıya dönüşüyor. Çünkü onların önünde sadece insanlar değil, töreler ve baskı da var.
Kitapta Ağrı Dağı sanki yaşayan bir şey gibi anlatılıyor. Dağ bazen umut oluyor bazen korku. Yaşar Kemal’in dili de çok etkileyici; okurken rüzgârı, dağı ve insanların içindeki öfkeyi hissediyorsun.
Bence romanın en güzel yanı şu: Aşk burada sadece sevmek değil, boyun eğmemek anlamına geliyor. Bu yüzden Ağrı Dağı Efsanesi hem hüzünlü hem de çok güçlü bir hikâye bırakıyor insanda.Başkaldırının Destanı- İnce Memed serisi ful incelemeYaşar Kemal ‘in İnce Memed serisi, yalnız bir adamın hikâyesi değil; Anadolu köylüsünün yıllarca süren ezilişinin, korkusunun ve sonunda ayağa kalkışının destanıdır. Dört kitap boyunca Memed, sadece kendi kaderine karşı duran biri olarak kalmaz; zamanla halkın içinden çıkan, halkın sesi olan bir başkaldırıya dönüşür.
İlk kitapta Memed’i, daha çocuk yaşta zulmün içine doğmuş biri olarak görürüz. Abdi Ağa’nın baskısı altında yaşayan köylünün kaderi susmak, boyun eğmek ve toprağında bile yabancı gibi yaşamaktır. Memed ise bu düzene razı olmaz. İçindeki öfke yalnız kendisi için değildir; anasının çektiği acılar, köylünün yıllardır sırtında taşıdığı yük onun yüreğinde birikir. Dağa çıkışı, yalnız bir kaçış değil, haksızlığa karşı ilk büyük itirazdır. O andan sonra Memed, köylünün gözünde yalnız bir insan değil, korkuya karşı ilk kez dik duran bir umut olur.
İkinci kitapta Memed artık yalnızca kaçan bir genç değildir. Ünü yayılmıştır. Ama onun büyümesiyle birlikte karşısındaki düzen de büyür. Ağalar değişir, zulüm değişmez. Köylü hâlâ açtır, hâlâ korku içindedir, hâlâ toprağına yabancıdır. Memed burada şunu görür: Bir kişiyi yenmek, düzeni yıkmaya yetmez. Zulüm bir adamın değil, bütün bir düzenin içine işlemiştir. Bu yüzden Memed’in mücadelesi de kişisel olmaktan çıkar, halkın mücadelesine dönüşür.
Üçüncü kitapta bu çatışma daha da derinleşir. Memed artık sadece dağlarda gezen bir eşkıya gibi anlatılmaz. O, halkın hafızasında büyüyen bir efsaneye dönüşür. Köylüler için onun adı, yıllardır söyleyemedikleri sözün yerine geçer. Çünkü onun varlığı bile ağaların rahatını bozmaya yeter. Ama Yaşar Kemal burada Memed’i yalnızca güçlü biri olarak çizmez; onun içindeki yalnızlığı, yorgunluğu ve yükünü de gösterir. Bir halkın umudu olmak, aynı zamanda ağır bir kader taşımaktır.
Dördüncü1000Kitap
Yaşar Kemal ‘in İnce Memed serisi, yalnız bir adamın hikâyesi değil; Anadolu köylüsünün yıllarca süren ezilişinin, korkusunun ve sonunda ayağa kalkışının destanıdır. Dört kitap boyunca Memed, sadece kendi kaderine karşı duran biri olarak kalmaz; zamanla halkın içinden çıkan, halkın sesi olan bir başkaldırıya dönüşür.
İlk kitapta Memed’i, daha çocuk yaşta zulmün içine doğmuş biri olarak görürüz. Abdi Ağa’nın baskısı altında yaşayan köylünün kaderi susmak, boyun eğmek ve toprağında bile yabancı gibi yaşamaktır. Memed ise bu düzene razı olmaz. İçindeki öfke yalnız kendisi için değildir; anasının çektiği acılar, köylünün yıllardır sırtında taşıdığı yük onun yüreğinde birikir. Dağa çıkışı, yalnız bir kaçış değil, haksızlığa karşı ilk büyük itirazdır. O andan sonra Memed, köylünün gözünde yalnız bir insan değil, korkuya karşı ilk kez dik duran bir umut olur.
İkinci kitapta Memed artık yalnızca kaçan bir genç değildir. Ünü yayılmıştır. Ama onun büyümesiyle birlikte karşısındaki düzen de büyür. Ağalar değişir, zulüm değişmez. Köylü hâlâ açtır, hâlâ korku içindedir, hâlâ toprağına yabancıdır. Memed burada şunu görür: Bir kişiyi yenmek, düzeni yıkmaya yetmez. Zulüm bir adamın değil, bütün bir düzenin içine işlemiştir. Bu yüzden Memed’in mücadelesi de kişisel olmaktan çıkar, halkın mücadelesine dönüşür.
Üçüncü kitapta bu çatışma daha da derinleşir. Memed artık sadece dağlarda gezen bir eşkıya gibi anlatılmaz. O, halkın hafızasında büyüyen bir efsaneye dönüşür. Köylüler için onun adı, yıllardır söyleyemedikleri sözün yerine geçer. Çünkü onun varlığı bile ağaların rahatını bozmaya yeter. Ama Yaşar Kemal burada Memed’i yalnızca güçlü biri olarak çizmez; onun içindeki yalnızlığı, yorgunluğu ve yükünü de gösterir. Bir halkın umudu olmak, aynı zamanda ağır bir kader taşımaktır.
Dördüncüİnce Memed 3 İncelemesi
İnce Memed 3 , Yaşar Kemal in seride işi iyice büyüttüğü bir kitap. Artık ortada sadece dağa çıkan bir adamın hikâyesi yok; Memed bildiğin efsaneye dönüşmüş. İnsanlar onu konuşuyor, anlatıyor, abartıyor, ilah eylemiş… ama işin güzel tarafı o efsanenin arkasında hâlâ çok gerçek bir acı ve mücadele var. 3. Seride Memed daha farklı. Önceki kitaplara göre daha bilinçli, daha kararlı ve ne yaptığını daha iyi bilen biri. Artık sadece kaçan bir eşkıya değil; düzenle hesaplaşan biri. Ağalara karşı verdiği mücadele de daha sert ve daha sistemli hale geliyor. Yani olay “vur kaç”tan çıkıp, baya bir başkaldırıya dönüşüyor.
Kitabın en güçlü yanı bence Memed’in tek başına bir kahraman olmaktan çıkıp halkın umudu haline gelmesi. Köylüler için o artık bir insan değil, bir simge. Bu da hikâyeye başka bir ağırlık katıyor. Okurken hissediyorsun, mesele sadece Memed değil herkesin içindeki isyan.
Yaşar Kemal’in dili yine bildiğin gibi. Doğayı anlatışı, köyleri, insanları gözünün önüne getiriyor. Bazen olaydan kopup betimlemeye dalıyor ama o bile sıkmıyor, aksine ortamın içine daha çok çekiyor. Şahsen Yaşar Kemal okurken kendimi çok farklı hissediyorum çünkü anlattığı toprakları, taşları, böcekleri, arıları sanki gözümün önündeymiş gibi, sanki o taşın üstüne oturmuş, o toprağın üstüne uzanmış, çiçekleri koparmış kokluyormuşum gibi :)
Ama şöyle bir şey de var, bazı yerlerde olaylar tekrar ediyormuş gibi hissedilebiliyor. Yani zulüm var, karşı koyma var, yine zulüm… Bu döngü biraz tanıdık geliyor. Ama aslında bu da anlatılan dünyanın gerçeği gibi duruyor.
Genel olarak bakınca İnce Memed 3, serinin en “efsaneleşmiş” kitabı diyebilirim. Hikâye büyüyor, anlamı derinleşiyor. Okurken sadece bir karakteri değil, bir direnişi takip ediyorsun.1000Kitap
İnce Memed 3 , Yaşar Kemal in seride işi iyice büyüttüğü bir kitap. Artık ortada sadece dağa çıkan bir adamın hikâyesi yok; Memed bildiğin efsaneye dönüşmüş. İnsanlar onu konuşuyor, anlatıyor, abartıyor, ilah eylemiş… ama işin güzel tarafı o efsanenin arkasında hâlâ çok gerçek bir acı ve mücadele var. 3. Seride Memed daha farklı. Önceki kitaplara göre daha bilinçli, daha kararlı ve ne yaptığını daha iyi bilen biri. Artık sadece kaçan bir eşkıya değil; düzenle hesaplaşan biri. Ağalara karşı verdiği mücadele de daha sert ve daha sistemli hale geliyor. Yani olay “vur kaç”tan çıkıp, baya bir başkaldırıya dönüşüyor.
Kitabın en güçlü yanı bence Memed’in tek başına bir kahraman olmaktan çıkıp halkın umudu haline gelmesi. Köylüler için o artık bir insan değil, bir simge. Bu da hikâyeye başka bir ağırlık katıyor. Okurken hissediyorsun, mesele sadece Memed değil herkesin içindeki isyan.
Yaşar Kemal’in dili yine bildiğin gibi. Doğayı anlatışı, köyleri, insanları gözünün önüne getiriyor. Bazen olaydan kopup betimlemeye dalıyor ama o bile sıkmıyor, aksine ortamın içine daha çok çekiyor. Şahsen Yaşar Kemal okurken kendimi çok farklı hissediyorum çünkü anlattığı toprakları, taşları, böcekleri, arıları sanki gözümün önündeymiş gibi, sanki o taşın üstüne oturmuş, o toprağın üstüne uzanmış, çiçekleri koparmış kokluyormuşum gibi :)
Ama şöyle bir şey de var, bazı yerlerde olaylar tekrar ediyormuş gibi hissedilebiliyor. Yani zulüm var, karşı koyma var, yine zulüm… Bu döngü biraz tanıdık geliyor. Ama aslında bu da anlatılan dünyanın gerçeği gibi duruyor.
Genel olarak bakınca İnce Memed 3, serinin en “efsaneleşmiş” kitabı diyebilirim. Hikâye büyüyor, anlamı derinleşiyor. Okurken sadece bir karakteri değil, bir direnişi takip ediyorsun.İnce Memed 1 - İncelemesi
İnce Memed 1 , öyle kuru kuru okunacak bir kitap değil kardaş:) insanın içine işleyen, yüreğini dağlayan bir hikâyedir. Yaşar Kemal bu kitabı yazarken sanki Çukurova’nın sıcağını, toprağın kokusunu, köylünün ahını almış da satırlara dökmüş.
Bu Memed, öyle sıradan biri değil. Daha ufacıkken zulmü görmüş, ağanın elinde inim inim inlemiş. Hani derler ya “kulun ahı çıkar bir gün,” işte o hesap. Memed de dağa çıkar, zalimin karşısına dikilir. Ama bu öyle eşkıyalık değil ha; haksızlığa başkaldırıdır, yoksulun sesi olmaktır.
Kitapta Abdi Ağa diye bir zalim var ki, Allah kimseyi o zalımın, nankörün, itin, namussuzun eline düşürmesin. Köylünün iliğini kemiğini sömüren cinsten. Memed’in derdi de tam burada başlar zaten. Bir bakarsın içinden “ulan yeter be!” diye bağırmak gelir.
“Zulmünan abad olanın, ahiri berbat olur.”
Doğa desen ayrı bir âlem… Dağlar, ovalar, ince ince esen yeller… Sanki kitap değil de gözünün önünde bir film akar. İnsan okurken kendini Çukurova’da hisseder; ayağına diken batar gibi olur, güneş tepene vurur gibi.
Kısaca kardaş, İnce Memed bir yiğidin hikâyesidir ama asıl mesele yiğitlik değil; adalet, başkaldırı ve insan olma derdidir. Okuyanın yüreğine bir ateş düşürür, kolay kolay da sönmez.
Ben şimdi serinin devamında neler olacak diye merakla okuyorum; bakalım bu Memed’in yolu nereye varacak, zulmün hesabı nasıl sorulacak… içimde bir heyecan, bir sabırsızlık, sayfaları çevirip duruyorum :))1000Kitap
İnce Memed 1 , öyle kuru kuru okunacak bir kitap değil kardaş:) insanın içine işleyen, yüreğini dağlayan bir hikâyedir. Yaşar Kemal bu kitabı yazarken sanki Çukurova’nın sıcağını, toprağın kokusunu, köylünün ahını almış da satırlara dökmüş.
Bu Memed, öyle sıradan biri değil. Daha ufacıkken zulmü görmüş, ağanın elinde inim inim inlemiş. Hani derler ya “kulun ahı çıkar bir gün,” işte o hesap. Memed de dağa çıkar, zalimin karşısına dikilir. Ama bu öyle eşkıyalık değil ha; haksızlığa başkaldırıdır, yoksulun sesi olmaktır.
Kitapta Abdi Ağa diye bir zalim var ki, Allah kimseyi o zalımın, nankörün, itin, namussuzun eline düşürmesin. Köylünün iliğini kemiğini sömüren cinsten. Memed’in derdi de tam burada başlar zaten. Bir bakarsın içinden “ulan yeter be!” diye bağırmak gelir.
“Zulmünan abad olanın, ahiri berbat olur.”
Doğa desen ayrı bir âlem… Dağlar, ovalar, ince ince esen yeller… Sanki kitap değil de gözünün önünde bir film akar. İnsan okurken kendini Çukurova’da hisseder; ayağına diken batar gibi olur, güneş tepene vurur gibi.
Kısaca kardaş, İnce Memed bir yiğidin hikâyesidir ama asıl mesele yiğitlik değil; adalet, başkaldırı ve insan olma derdidir. Okuyanın yüreğine bir ateş düşürür, kolay kolay da sönmez.
Ben şimdi serinin devamında neler olacak diye merakla okuyorum; bakalım bu Memed’in yolu nereye varacak, zulmün hesabı nasıl sorulacak… içimde bir heyecan, bir sabırsızlık, sayfaları çevirip duruyorum :))Reklam