Setenay
@setenaykaya
Şu anda okuduğu kitap
Ah, Ella!
"Başlı başına bir dünyadır aşk. Ya tam ortasındasındır, merkezinde,ya dışındasındır, hasretinde." diye bitti kitap.
Muhteşem bir Şems ile Mevlana hikayesi. Böyle bir hikayenin varlığından bile haberi yokken Aziz'le tanışan ve hayatı değişen Ella.
Reklam
Kitabın başları bayağı monoton ilerledi. Ama sonradan hikayeleştirmeyi başarabilmiş 
Elif Şafak
İnanç ve inançsızlığın çelişkisi içinde büyümüş olan Peri'nin hikayesi bu kitap. Aslında "kendini bulma hikayesi" desek daha doğru olacak. Doğu ile Batı'nın, geçmiş ile şimdi'nin hangimiz arasında kalmadık ki! Nedense hep bir tarafta durmamız öğretildi bize tarafsız ve arayış içinde olmak vasıfsız bir işmiş gibi..
Elif Şafak
İnanç ve inançsızlığın çelişkisi içinde büyümüş olan Peri'nin hikayesi bu kitap. Aslında "kendini bulma hikayesi" desek daha doğru olacak. Doğu ile Batı'nın, geçmiş ile şimdi'nin hangimiz arasında kalmadık ki! Nedense hep bir tarafta durmamız öğretildi bize tarafsız ve arayış içinde olmak vasıfsız bir işmiş gibi..
Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı ve yine hikaye o kadar içimizdendi ve öyle canlı ve samimi üslupla anlatılmıştı ki kitabı elimden düşüremedim. İçinde 80'lerin Ankara'sı, 12 Eylül Darbesi, solcu bir babanın egemen olduğu ataerkil bir aile ile daha çok sağ görüşlü daha modern bir ailenin kızları Efser ve Sedef sayesinde iç ısıtan görüntüleri barındırıyor bu roman. Dostluğun her şekilde vücut buluşu, aynı kandan gelmemenize rağmen kendi emeklerinizle inşa ettiğiniz 
Bige Güven Kızılay o dostluğun 'kardeşlik'ten, 'kardeş'ten öte bir hâl alışı, her durumda yan yana olmak... ve daha birçok manevi duyguyu çok güzel anlatmış yazar. Romanın bittiği sayfaya ayrıca bayıldım. Herkesin farklı düşünceleri,deneyimleri olmasına rağmen bir arada güzel olduğumuzu, ön yargılarımızı keskin bir kılıç hâline gelene kadar törpülememiz gerektiğini ne güzel hatırlatmış ve demiş ki:
Yamasına kurban olduğum memleketim.
Kötü günler de bizim iyi günler de...
Bige Güven Kızılay o dostluğun 'kardeşlik'ten, 'kardeş'ten öte bir hâl alışı, her durumda yan yana olmak... ve daha birçok manevi duyguyu çok güzel anlatmış yazar. Romanın bittiği sayfaya ayrıca bayıldım. Herkesin farklı düşünceleri,deneyimleri olmasına rağmen bir arada güzel olduğumuzu, ön yargılarımızı keskin bir kılıç hâline gelene kadar törpülememiz gerektiğini ne güzel hatırlatmış ve demiş ki:
Yamasına kurban olduğum memleketim.
Kötü günler de bizim iyi günler de...
Cumhuriyet'in ilk yıllarından günümüze uzanan gerçek bir hikaye... Cumhuriyet'in ilk hukuk mezunlarından İhsan ile Münevver'in nahif aşkları içimi ısıttı. Küçük semtin büyük insanları (Münevver'in ailesi),onların yaşam tarzları, Çiçek Sinemasına bakan o konağın hep cıvıl cıvıl oluşu, o dönemin Ankara'sı.. Yazar, o dönemi betimlemeleriyle gözlerinizin önüne seriveriyor. Kitabı okurken tarihi sahnelerin içinde buluyorsunuz kendinizi. İhsan'ın Yargıtay Başkanı oluşu, Demokrat Parti Dönemi, darbeler... derken Yazar Bige Güven Kızılay'ın dönemlerine geliveriyoruz. Okurken beni gülümseten, ağlatan, dertlendiren bir kitap oldu. Yazarın okuduğum ilk romanıydı, diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.
Puan vermedi·472 syf.··
Beğendi
·2024 20. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 26 Kasım 2024 21:46
Serinin bir önceki kitabında gördüğümüz Ayın Kapak Kızı 'Şebnem'in bu kitapta onun bakış açısıyla hayatını aralıyoruz. Aslında mutlu ve aşk dolu bir evde dünyaya gelen, çocukluğunun bir kısmını çok mutlu geçiren 'Şebnem'den, babasının kaza geçirdikten sonraki dönemindeki 'Şebnem'e nasıl sürüklendiğine şahit oluyoruz. Romanı okudukça durmadan tokat yemiş gibi oluyorsunuz. Artık bu kadar da olmamıştır, diye. Ve içindeki o küçük mutlu kız çocuğunu hala büyütememiş 'Şebnem'e çok üzülüyorsunuz.
Konu özetini geçersek eğer, ben bu romanda herkesin haklı olduğunu ama kimsenin mutlu olamadığını gördüm. Güzel bir kadın olmanın hep gurur ve onur kırıcı bir noktası olduğunu, hayatta kendinden başka güvenecek kimsenin olmayışının ruh emici ezikliğini,gerçekten aşıksan hiçbir zaman unutamayacağını ve hep bir umutla bekleyeceğini, gerçek dostunu bulduysan ona sıkı sıkı sarılman gerektiğini... En çok da annenin ve babanın açtığı yaranın hiç kimse tarafından tamir edilemeyeceğini gördüm.
Reklam