“Bu sabah evime yalnızca teşekkür etmek için gelmediniz değil mi?"
"Sizi görmeye geldim, çünkü nedenini açıklayamasam da, sizi özledim."
"Bu tür şeyler söylemelisiniz."
"Neden? Bu kelimeler sizi korkutur mu?"
“Babam da, annemi baştan çıkartmak istediğinde böyle güzel cümleler kurardı."
"Ama siz anneniz değilsiniz."
"Değilim. Benim bir mesleğim, kariyerim ve ulaşmak istediğim bir hedefim var, kimse beni ona ulaşmaktan alıkoyamaz, o benim özgürlüğüm."
"Biliyorum, zaten onun için..."
"Ne için?" Dedi Arthur' un sözünü keserek.
"Hiç ama yaşama anlamını veren yalnızca yürüdüğünüz o hedef değildir, aynı zamanda hedefe nasıl ulaştığınızdır."