"...bizi en çok üzen kişisel, içimizden atamayacak kadar güçsüz olduklarımız, kabul etmek istemek de bizim de içinde rol almış olduklarımızdır. Bu yüzden acı çekmeye devam ederiz -kökenine inmeyi reddettiğimiz için. Bunu içimizden, bağlı olduğu yerden koparıp atamayız, çünkü bağlı olduğu noktaya eğilip bakmayı reddederiz."