Sevda
@sevdaalook
Nihan bir yol mu vardır hâtır-ı cânane gönlümden.
Şu anda okuduğu kitap
İyi mi yapıyor, kötü mü bilmiyordu ve şimdi kendini haklı çıkartmak bir yana, bu konuda konuşmaktan ve düşünmekten kaçınıyordu.
Düşünceler onu kuşkuya düşürüyor, neyin gerekli olduğunu, neyin olmadığını görmesini engelliyordu. Düşünmeyip yaşadığı zamansa içinde iki olası davranıştan hangisinin iyi, hangisinin kötü olduğuna karar veren yanılmaz bir yargıcın varlığını sürekli hissediyordu; davranması gerektiği gibi davranmadığında da bunu hemen hissediyordu.
Böylece ne olduğunu ve bu dünyada ne için yaşadığını bilmeden ve bilebilme olasılığı görmeden, bu bilgisizlik yüzünden kendini öldürmekten korkacak kadar acı çekerek, ama bununla birlikte yaşamda kendi özel, kesin yolunu açarak yaşıyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Levin, ne yapması gerektiğini kesin olarak biliyordu, aynı şekilde bütün bunları nasıl yapması gerektiğini ve hangi işin diğerlerinden daha önemli olduğunu da tam olarak biliyordu.
Bunların onu meşgul etmesinin nedeni, daha önce yaptığı gibi bu işleri kendisi açısından genel görüşlerle haklı göstermesi değildi; tam tersine şimdi bir yandan toplumun yararı için daha önce yaptığı girişimlerin başarısızlıklarından hayal kırıklığına uğramış, öte yandan kafasındaki düşüncelerle ve her taraftan üzerine yığılmış çok fazla işle aşırı derecede meşgul bir durumda toplum yararıyla ilgili her türlü düşünceyi tamamen bir kenara bırakmıştı ve sırf daha önce yaptığını yapmak zorunda olduğunu, başka türlü yapamayacağını düşündüğü için bu işlerle uğraşıyordu.
Ancak bu, yalnızca bir yalan değildi, bu, kötü bir gücün, kötü, iğrenç ve boyun eğilmesi olanaksız bir gücün acımasız alayıydı. Bu güçten kurtulmak gerekiyordu. Kurtuluş herkesin kendi elindeydi. Kötülüğe olan bu bağımlılığı sona erdirmek gerekiyordu. Bunun tek çaresi vardı: Ölüm.
Mutlu bir aile babası ve sağlıklı bir insan olan Levin, intihara birkaç kez öyle yaklaştı ki, kendini asmamak için ipi sakladı, vurmamak için silahla dolaşmaktan korktu.
Ama Levin kendini vurmadı, asmadı da, yaşamaya devam etti.
Sonsuz bir zamanda, maddenin sonsuzluğu içinde, sonsuz bir boşlukta bir kabarcık-organizma çıkıyor ve bu kabarcık, bir süre kabarcık olarak kalıp patlıyor. İşte bu kabarcık benim."