“….Sen kim olduğunu unuttun. Her şey olmak, hiçbir şey olmamaktır. Kök yaşamını unutuyorsun. Neleri sevip neleri sevmediğini unutuyorsun. Pişmanlıklarını unutuyorsun.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Hayatı anlamıyorum işte.” diye sızlandı Nora.
“Hayatı anlaman gerekmiyor. Yaşaman yeterli.”
“Pardon,” demişti öbür Hugo, batan güneş manzarası önünde şarabını yudumlayarak “bir an kim olduğunu unuttum da.”
“Sorun değil.” demişti Nora. “Ben de unuttum.”
Nora şiddetin olmadığı bir dünyada yaşamayı isterdi ama yaşayabileceği bütün hayatlarda insanlar da vardı maalesef.
“En sıradan görünen şey seni zafere götürecek şey olabilir…..”