Zira zaman sonsuza dek uzanan bir dizi tuğla gibi döşenemez. İlk ağlayışla son nefes arasında uzanan o düz çizgi cansız bir şeydir. Oysa zamanın iki farklı biçimi vardır. Bunlardan birincisi su ile balık arasındaki bağlantı kadar bize özgü olup zahmetsizce yaratılmış bir algıdır, ikincisi ise bir anı sınırları belirsiz ayrışık anların iç içe geçip birbirlerine nüfuz ettiği hissidir.