sevde

sevde
ben Sevde. rahmetli annem bir siyer kitabı okurken doğmuşum. Ve ayraç, sevgili Peygamberimizin eşi hz . Sevde’nin adının geçtiği sayfada kalmış…
Üşüyünce ağlıyorsun yalnızım dememek için Uçaklar gemiler trenler çiziyorsun duvarlara Kendine bir deniz bul artık bir de rüzgâr Parçalanacağın bir uçurum bul bu dünyada Tek tutkun o kenti bırakıp gelmek olmalı Ve gelirken havaya uçurmak bindiğin otobüsü
Sayfa 21
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
tetikleyici bi’ görsel
Hatırıma gelen… Bilmem ilk kuaför deneyimi mutlu olan var mıdır , benimki pek keyifli sayılmazdı. Altı yaşımdayken kestirmiştim saçlarımı ilk kez, hiç de hevesli olmayarak. Oturttular koltuğa, tabi sonra gözlerim dolmuştu gidince saçlarım… sonra da tutamadım kendimi kalkmadan önce ağlamaya başlamıştım kuaförün önünde.. Saçlarına mı ağlıyorsun dediler, Yok yok fön makinesi, çok sıcakmış yaktı demiştim Fön makinesi sevmediğim düşünüldü bir süre… Pek de sevmem…
Duymak istemeyenden daha sağır insan, görmek istemeyenden de daha kör insan yoktur.
“İnsan kendi hakikatinin önünde bir engeldir.”
Kendi payına düşenin ne olduğunu açıkça anlayıp kabul ettiğin anda sâkin, yeni bir ben doğuyor belki de…
Sayfa 50 - Can Yayınları