İhmale uğramış bir sevgi arayışı içindeki kimlik, sevgiyi; travmalarından, öğrenilmiş kalıplarından ve taşıdığı çeşitli biyolojik ve psikolojik yatkınlıklardan her zaman tutarlı biçimde ayrıştıramayabilir. Bu nedenle sevgi, önce güven ve sorumlulukla öğrenilen bir etik zemine ihtiyaç duyar. Merhameti yalnızca bir ütopya olarak sunmak ise kişiyi dış dünyanın gerçekleri karşısında hazırlıksız bırakabilir; onu, korunaksız bir bilgi kırıntısıyla hayatın tehlikelerine emanet etmek anlamına gelebilir.
Sevgi, yalnızca şefkat vermek değil; insanı dünyanın sert rüzgârlarına karşı hazırlamaktır.
Merhamet, gerçeklikten kopuk bir ütopya değildir; koruyup güçlendirmeyen sevgi, yalnızca yalnızcadır.
Reklam
Türkiye'de ve dünyanın birçok yerinde, duygusal yoksunluk, güvenli bağlanma eksikliği ve karşılanmamış sevgi ihtiyaçları yaşayan ergenler; sosyal medya ekosisteminde hiç tanımadıkları figürlere yönelik yoğun idealizasyon, yansıtma, aktarım, özdeşim kurma ve çeşitli savunma mekanizmaları geliştirerek kendi içsel travmalarının itme ve çekme kuvvetlerini yanlış yorumlayabilmektedir. Çocuk ve ergen psikolojisinin temel ilkesi, bireye önce lisan-ı hâl ile şefkati, merhameti, aidiyeti ve koşulsuz kabulü öğretmektir. Çünkü gelişim psikolojisinin gösterdiği üzere sevgi, soyut bir kavramdan önce deneyimlenen bir ilişkisel ihtiyaçtır. Ancak bundan sonra, "size sevgi getirdim" diyen tüm hikmet gelenekleri, kutsal metinler, ahlâk felsefeleri ve insanlığın dört bir yana yayılmış ilim mirası sağlıklı bir zeminde anlaşılabilir. Aksi takdirde, bağlanma açlığının yerini karizmatik figürlere yönelik bağımlı yönelimler, parasosyal ilişkiler ve duygusal sömürü biçimleri alabilir. Nitekim günümüzde dünyanın dört bir yanında, ergenlerin sevgi ve aidiyet ihtiyacını istismar eden, psikolojik karşılanma vaadini bir tür sembolik ticarete dönüştüren, entelektüel otorite görüntüsü altında faaliyet gösteren çok sayıda kişi ve yapı çoğalmaktadır. Bu nedenle çocuk gelişiminin ilk demirbaşı bilgi değil; güvenli bağlanma, duygusal düzenleme, öz-değer hissi, empati ve merhamet eğitimidir. Sevgi deneyimlenmeden öğretilen bilgi, çoğu zaman kök salamaz; fakat sevgiyle temellenmiş bilgi, bireyin hem ruhsal hem de bilişsel gelişiminde kalıcı bir anlam ufku açar.
Reklam
Reklam