“Herkesten çok kendimizi sevmemize rağmen başkalarının
hakkımızdaki fikirlerini, kendi fikirlerimizin üzerinde tutmamız beni hep şaşırtır. Akranlarımızın bizim hakkımızdaki fikirlerine güvenip kendi düşüncelerimizi dinlemiyoruz bile!”
Sorun şurada ki,acıya karşı en korunmasız olduğumuz zaman, sevdiğimiz zamandır;en çaresiz olduğumuz zaman ise,sevdiğimiz nesneyi ya da onun sevgisini yitirdiğimiz zamandır.
Özsever insan kendisiyle bir tür sevgi ilişkisi içerisindedir. Çünkü yalnızdır, insanlarla birlikte olduğunda da yalnızdır, ama onlarla ilişki halinde olduğu sanısındadır.