Bir Psikolojik Danışmanın Gözünden Mandal1000Kitap
Mandal’ı bir aldatılma hikâyesi okuyacağımı düşünerek elime aldım ama kitap bana bundan çok daha fazlasını verdi. En çok dikkatimi çeken şey, yazarın evlilikleri, ilişkileri ve kadınların toplumdaki yerini sorgulatması oldu.
Kitap boyunca “Bir ilişki gerçekten ne zaman bitmeye başlar?”, “İnsan gördüğü sorunları neden görmezden gelir?” gibi sorular üzerinde düşündüm. Özellikle deprem benzetmesi çok etkileyiciydi; bazen insanlar evliliklerinde çatlakları fark etseler bile “Bana bir şey olmaz.” diyerek yaşamaya devam ediyorlar.
Yazarın kadınların görünmeyen emeğine, toplumsal yüklerine ve yıllardır süren eşitsizliklere değinmesi de oldukça çarpıcıydı. Bunu yaparken didaktik olmadan, günlük hayattan örneklerle düşündürmeyi başarıyor.
Kitabın sonunda Tomris Hanım’ın boşanmasına üzülmedim çünkü kendini yeniden bulduğunu hissettim. İlginç olan ise eşine de tamamen öfkelenemememdi. Sonunda her şeyini bırakıp gitmesi, onun da kendi hatalarının bedelini ödediğini düşündürdü.
Benim için Mandal, aldatılmaktan çok; sevgi, emek, aidiyet ve bir ilişkide gerçekten “ev sahibi” olabilmenin ne demek olduğunu anlatan bir kitaptı. Okurken sık sık kendi ilişkilerimizi ve toplumun kadınlara bakışını sorgulatan, samimi ve düşündürücü bir eser.
Aslında 1-2-3ve 4. Kitap için inceleme
Ursula K. Le Guin'in çocuk kitabı serisi Kanatlı Kediler, benim çok beğendiğim, keyifli bir hikâyeye sahip. Şehrin tehlikelerinden korunmak için gönderildikleri çiftlikte iki çocukla dost olan, gündüzleri güvercin kafesinde saklanıp geceleri özgürce gökyüzünde süzülen dört kanatlı yavrunun hikayesi anlatılıyor. Özellikle kayıp kız kardeşleri Emma’nın, yaşadığı korkuları atlatıp kedi Alex’in yardımıyla yeniden sesini bulması ve özgürlüğünü kısıtlamak isteyenlerden kaçarak ailesine kavuşması aktarılıyor. Hem çocukların hem de yetişkinlerin keyifle okuyacağı bu sevgi dolu masalı, gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8/10
2026 98. kitabı
Yüksek Uçuş – Liz Tomforde
Herkese selam.
Yüksek Uçuş, Chicago'nun ünlü hokey yıldızı Zander ile uçuş görevlisi Stevie'nin hikâyesini anlatıyor. Bir yanda şöhretin merkezinde yaşayan, egolu ve herkesin tanıdığı bir adam; diğer yanda ise bu dünyanın gösterişine hiç etkilenmeyen, kendi ayakları üzerinde duran bir kadın var.
Böyle kalın kitaplar başta biraz göz korkutur ya, hah işte bu hiç öyle yapmadı. Resmen su gibi akıp gitti. Hikâye aslında hepimizin bildiği, aşina olduğu bir aşk hikâyesi ama yazar duyguları o kadar güzel geçirmiş ki okurken hiç sıkılmıyorsunuz, elinizden bırakamıyorsunuz.
Stevie'nin ikiz kardeşinin de ünlü bir basketbolcu olması sayesinde bu şöhretli dünyanın insanlarına ve davranışlarına oldukça alışık olması hoşuma gitti. Bu yüzden Zander'ın o "her şeyi ben bilirim" tavırları Stevie'de hiç karşılık bulmuyor. Zaten ikili arasındaki çekimin en güzel taraflarından biri de buydu.
Ama kitabın beni asıl yakalayan tarafı romantizmin arkasında işlenen duygusal konular oldu. Hem Zander'ın hem de Stevie'nin annelerinden kaynaklanan çocukluk travmaları vardı. Birinin özgüveni yıllarca kırılmış, diğeri ise sevgi görmeden büyümüş. Bu yüzden karakterlerin birbirlerini anlamalarını ve iyileştirmelerini okumak çok güzeldi.
Kitapta sadece aşk da yoktu. Arkadaşlıklar, aile ilişkileri, takım ruhu ve karakterlerin birbirlerine verdiği destek hikâyeye sıcacık bir hava katıyordu. Bir de işin içine hayvan sevgisi girince benim için artıları daha da çoğaldı.
Zander ve Stevie'nin hikâyesi hem güldüren hem duygulandıran, film tadında bir romanstı. Kafa dağıtmak ve karakterlere bağlanabileceğiniz bir aşk hikâyesi okumak istiyorsanız bence şans verebilirsiniz.
Kırıldığın yerden Çiçek Açıcaksın..Duygu ve Düşünce
ب ح ص س..
Öncelikle bir güzel nükteyi belirtmek isterim.
İnsanın bazı dönemleri olur çok fırtınalı geçer,öyle bir dönemdeyim. Arkadaşımla marketten birkaç birşey bakarken tevafuken arkadaşım bana göstermişti kitabı. İçime sinmişti o an, hiç düşünmeden aldım.. Ve pişmanda olmadım. Şunu farkettim ; Bazen aradıklarımız aklımızda olan yerlerde değil,tahminimize gelmeyen yerlerde olabilir. Bazen aradığın bir satır, kütüphanedeki kitapda değil,evinin rafındaki kitabın içinde Olabilir..
Kitabımıza gelicek Olursak 
Songül Ünsal çok güzel bir üslup çizmiş. Kitabına Rahman ve Rahim olan Allahın Adıyla " diye başlaması aslında başlamamız gereken noktanın Allah ile olması gerektiğini hatırlattı. Ve hemen sonrasında Anne ile başladı.. Ânne'lerimizin bir insandaki yerinin önemini binâen bu konu ile başlaması çok mânidar olmuş. Devamında ise özet geçicek olursak " kişinin kendisi bulması gerektiğini ve bununda yolunun sevgi ile kâinata bakmak olduğunu hep izah etti." Okuyan herkesin kendisinden bir parça mutlaka bulacağına inanıyorum. Tavsiyemdir.
Songül Ünsal çok güzel bir üslup çizmiş. Kitabına Rahman ve Rahim olan Allahın Adıyla " diye başlaması aslında başlamamız gereken noktanın Allah ile olması gerektiğini hatırlattı. Ve hemen sonrasında Anne ile başladı.. Ânne'lerimizin bir insandaki yerinin önemini binâen bu konu ile başlaması çok mânidar olmuş. Devamında ise özet geçicek olursak " kişinin kendisi bulması gerektiğini ve bununda yolunun sevgi ile kâinata bakmak olduğunu hep izah etti." Okuyan herkesin kendisinden bir parça mutlaka bulacağına inanıyorum. Tavsiyemdir.Ölümün gölgesinde açan çiçekler...Alıntı
Toprağa eğilen bir insanın, bir gün kaçınılmaz olarak göğe bakmak zorunda kalışının hikâyesi...
Bahçıvan ve Ölüm, ölümün karşısında verilen büyük savaşları değil, insanın kendi içindeki sessiz yenilgilerini anlatıyor. Bir bahçıvanın toprağı işlerken gösterdiği sabır, sevgi ve emek; hayatı koruma isteğinin en sade hâline dönüşüyor. Fakat bazı gerçekler vardır ki ne emekle ne de dualarla değişir.
Kitabı okurken sık sık şunu düşündüm: İnsan, sevdiği birini kaybetme ihtimaliyle ne zaman yüzleşmeye başlar? Tehlike kapıyı çaldığında mı, yoksa onu sevdiği ilk anda mı?
Yazarın dili gösterişli olmaktan uzak ama tam da bu yüzden etkileyici. Cümleler okurun üzerine yürümüyor; usulca yanına oturuyor. Bahçede açan her çiçek, dökülen her yaprak ve değişen her mevsim, yaşamın geçiciliğine dair sessiz bir hatırlatmaya dönüşüyor.
Bu kitap bende büyük fırtınalar koparmadı. Daha çok, yağmurdan sonra toprağın üzerinde kalan o tanıdık koku gibi yer etti. Son sayfayı kapattığımda içimde kalan şey hüzünden çok kabullenişti. Çünkü bazı hikâyeler bize ölümü anlatırken aslında yaşamın ne kadar kıymetli olduğunu fısıldar.
Bahçıvan ve Ölüm, bittiğinde değil; üzerine düşündükçe büyüyen kitaplardan biri oldu benim için.
Evcilleştirilmiş konforlu dünyasından koparılıp Alaska’nın o vahşi, acımasız ve beyaz esaretine fırlatılan bir köpeğin, Buck’ın, adım adım kendi özüne ve atalarının vahşi güdülerine dönüşünün o destansı hikayesi. Jack London, hayatta kalma mücadelesini ve doğanın o amansız yasalarını bir hayvanın gözünden öyle sarsıcı ve güçlü bir dille anlatıyor ki; medeniyetin incecik boyasını kazıdığımızda altından çıkan o ilkel, özgür ve boyun eğmez çağrıyı iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
