Sevgiyi mutlak bir iyilikle, yücelikle birlikte düşünmek gibi evrensel bir hatamız var. Oysa bencil bencilce sever, zalim zalimce Toni Morrison’ın da dediği gibi sevgi asla sevenden daha iyi değildir… Bir paragraf kitabından alıntıdır..
Reklam
Hep yalnız günlerinde aradın beni yalnız günlerimde ortada yoktun göstermelik sevgiler, duyurmalık sözcüklerle avuttun,
aslında beni değil - sen kendini unuttun unuttun hayat dolu, umut dolu genç kızı saçlarında taraklar parçalanan, çiçekler gibi gülen,
gözleri yalazlanan,
yedi renge sevginin renklerini ekleyen,
her sabahı dalın kuşa sevdasıyla bekleyen,
karanlıktan bile ışığı çalan,
ışığı sebilce sunan deli dolu o genç kızı unuttun.
bir gururun kaldı bırakmadığın,
bir büyük pişmanlığın unutmadığın.
şimdi sevgi umuyorsun gördüğün her canlıdan her canlıya koşuyorsun hep bir şeyler vererek, o gençlik yıllarında kalan delikanlıdan bir haber bekleyerek
Sevgi umuyorsun, yalnız kalıyorsun, kahroluyorsun.
Akşam güneşi gibi bende kayboluyorsun gece yaklaştı, geç kaldın bahar.
duydum bana sevgin dünya kadarmış,
anladım dünyanın dar olduğunu.
gel yalanlar söyle,
seni sevdim de
gidiyor olsanda sana geldim de
doğruyu söyleme günün birinde
söyleme ellere yâr olduğunu.
Reklam
Reklam