"Kendimi bildim bileli hiçbir çiçekçiyi tıkabasa dolu gördüğümü hatırlamıyorum. İnsanlar aç karınlarını doyurmayı bildikleri gibi aç sevgilerini doyurmayı bilmiyorlar. Belki şimdi aç sevgiyi duyurmak çok saçma gelecek size. Sevgiyi çiçekle duyuramayız da diyebilirsiniz, haklısınız. Ama benim düşüncem sevgiye çıkan basamakların çiçeklerle örülü olduğu doğrultusunda. Bu yüzden de ne acıdır ki içinde bulunduğumuz bu çiçeksizlik çağında insanların kötü olduğuna çokta şaşırmamalı. İnsanların bir başkasına olan tavrı kadar çiçeklere olan tavrı da dikkatimizi çekmeli. Mesela yolda yürürken karşılaştığı çiçeğe imrenen bir insanla onun üstüne basıp geçen insan bir değil, olmamalı. Hayatı boyunca hiçbir çiçeği beğenmemiş, hiçbirini koklamamış, bir kez bile olsun çiçek almamış bir insan nasıl olur da çiçeklere saygı duyan, onları seven insanla bir olabilir?"
Amine Nadide Ergün