Sandım ki iyi gelecek başıma dizlerin
Sandım ki tüm sızılarımı dindirecek sözlerin
Ne bıraktın geriye ?
Kırık bir kalp ve yosun tutmuş gözlerim
Koca bir taşı göğüs kafesimin üzerine bıraktın
Niye aldın umutlarımı ?
Niye çürüttün inançlarımı ?
Üzerime devrilir diye duvara bile yaslamaz oldum sırtımı
Bir kursak dahi bırakmadın bende
Heveslerimin takılacağı bir yer bile kalmadı içimde
İyice bak! önceden ne görüyordun
şimdi ne görüyorsun gözlerimde ?
Sen fırtınalı bir havasın
umutların, güneşi beklediği mevsimde..