Sevim
@sevimamine
163 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Nasıl desem, içimizde bizi konuşmaya iten bir şeytan var sanki. Birisiyle paylaşmak için yanıp tutuşmamıza rağmen nedense kimseyle paylaşamadığımız hatıralar altında eziliriz.
Sayfa 200
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"...Ah Tanrım, onca sene boyunca konuşabileceğim bir insan olmasını nasıl da özledim! Seninle hiç durmadan, susmadan konuşabilirim! Kulağa sıkıcı geliyor, öyle değil mi? Korkarım sıkıcı olacak. Ama bir süreliğine buna katlanmanı istemek zorundayım."
Sayfa 200
Yorgunluk ve başarının verdiği o inanılmaz mutluluk hissiyle dolmuşlardı. Ne bedensel ne de zihinsel hiçbir zevk bu hissin önüne geçemezdi.
Sayfa 195