Sorun sadece parasızlık değildi. Sorun, daha ziyade parasız olmak ama yine de paranın bir erdem, sefaletin de bir suç olduğu para dünyasında yaşamaktı. Bu halde olmalarının nedeni parasızlık değil, saygınlık yoksunluğunun onları dibe çekmesiydi.
Muhtemelen bir insanın bir çocuğa yapabileceği en büyük kötülük, onu kendisinden daha zengin çocukların olduğu bir okula göndermekti. Sefaletin farkında olan bir çocuk, bir yetişkinin hayal bile edemeyeceği şekilde züppece acılar çeker.