Sevim

Otuz yaşında, kendi anlamsızlığının, hayatının gittiği çıkmaz sokağın farkında olarak uyanık kaldı.
Sayfa 46
Edebiyat
Reklam
Cebinde para yoksa dostça davranamazsın, hatta medeni bile olamazsın. Kendisine duyduğu acıma bir spazm gibi yayıldı.
Sayfa 35
Edebiyat
Şüphesiz geçecekti; daha önce de birkaç kez böyle olmuştu.
Sayfa 34
Edebiyat
Kendi kendine mektup beklememesi gerektiğini söyledi ama yine de umut etmeye devam ediyordu.
Sayfa 31
Edebiyat
İçinde kitaplara duyduğu tutkulu açlık ile rahatsızlık verme korkusu sürekli savaş halinde olurdu. Tüm mağazalarda on dakikanın ardından huzursuzlanır, kendini fazlalık gibi hissedip sırf gerginliği yüzünden bir şey satın alıp uzaklaşırdı.
Sayfa 27
Edebiyat
Reklam