Rabia
@sevimlibirkirpi
86 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Düşüncelerim zorunlu olarak beynime giriyor. O halde bu düşüncelere bağlı olan iradem nasıl özgür olabilir? Binbir türlü durumda irademin özgür olmadığını hissediyorum, örneğin hastalığa yenik düştüğümde, tutku aklımı başımdan aldığında, muhakemem karşıma çıkan nesneleri kavrayamadığında, vs. Öyleyse, doğanın yasaları daima aynı olduğuna göre kendi iradenin, bana en sıradan görünen durumlarda dahi, alt edilemez bir güce boyun eğdiğimi hissettiğim durumlarda olduğundan daha özgür olmadığına kanaat getirmek zorundayım.
Sayfa 13
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hepimiz, beşikteyken ne kadar cahil idiysek şimdi de o kadar cahiliz.
Sayfa 3
Ben güçsüz bir hayvanım; doğarken ne güce, ne bilgiye ne de içgüdüye sahibim; bütün dört ayaklıların aksine daha annemin memesine kadar sürünmekten bile acizim. Ancak biraz güç kazandığımda, organlarım gelişmeye başladığında biraz düşünebilir hale geliyorum. İçimdeki bu güç artık daha fazla gelişmeyip her gün azalacağı ana kadar artmaya devam ediyor. Düşünce üretme yetisi de aynı şekilde vadesi dolana kadar gelişiyor ve daha sonrasında farkına varmadan kademe kademe sönüp yok oluyor.
Sayfa 2
Sonsuzluğun ortasında tek bir noktaya sıkışmış, etrafımı saran her şeyin kölesi olan ben, işe kendi kendimi aramakla başlıyorum.
Sayfa 2
Gezegenlerin, uzayı dolduran sayısız güneşin hissedebilen ve düşünebilen canlılarla dolu olduğundan şüpheleniyorum, hatta buna inanmak için haklı sebeplerim var. Fakat sonsuz bir bariyer bizi birbirimizden ayırıyor ve başka dünyalarda yaşamakta olan hiç kimse bizimle iletişim kurmadı.
Sayfa 1