Ben bunun hep çok üzücü bir manzara olduğunu düşünmüşümdür, bir köpeğin ipin ucuna bağlanıp yürütülmesi yani, bunu yapan ister bir erkek olsun ister bir kadın.
Kitap alışmış olduğum Ahmet Ümit kaleminden oldukça uzaktı. Fakat dili, olay örgüsü ile kendinden izler bulmamı sağladı. Sürükleyici bir kitaptı. Özellikle prenslerin kendi hikayelerini okuduğum bölğmler su gibi aktı geöti. Bazı bölümleri zorlukla okuduğum da oldu ama genel olarak bakacak olursam kitabı sevdim diyebilirim. Verdiği mesajlar öyle güzeldi ki. Her zamanki gibi yaptığı tespitler yine çok doğruydu. Sadece sonu beni pek tatmin etmedi biraz daha detaylanmasını, uzamasını isterdim. Bitene kadar bir 9 puan veririm diyordum ama sonu beni pek mutku etmediğinden 7 puan verdim.
Siz aşkı hükmedilecek bir ülke zannettiniz, sevgiliyi ise bir savaş ganimeti. Oysa aşkın bunlarla alakası yoktur. Sevmek için insanın hür olması gerekir, özgürlük yoksa aşk da yoktur.