Kırgınları uzatabildiğimiz kadar uzattık ve gururumuza gömüldük. Yarın kapımızı çalacak olan ölümü bilmezmiş gibi üstelik... Haksız olduğumuzu kabul etmeyi acizlik bildik. Özür dilemeyi de zayıflık bilip; burnumuzun diki yüzünden kör olduk. Yetmedi sağır olduk, üstelik duyarken. Herkese "kalbindeki iyilik" kadar ömür dilerken bile kibirlendik, kendi kalbimizi bilmeden. Para kazanmak için yorulmaktan çekinmedik ama insan kazanmak için yorulmayı zulüm gördük. Eşimizin/dostumuzun nazını toksit bildik; patronlara, müdürlere verdiğimiz saygıyı eşimize/dostumuza vermedik. Bağıra bağıra seviyorum demekten bile vazgeçip; "sen beni çok kırdın" diye sitem ettik, boğazımıza dolan kanı tükürmekle kaldık.
Herkese geçmiş olsun.
Vesselam….
02.08.2025
2304
Byyazar