Reklam
Böylece son oyuncağını da kendi elleriyle kırmıştı.
Bunlar artık mektup değil, feryattı.
bazı zamanlarda, günün anlamsız ve belirsizliğinde, tek yaptığım
Günden ne bekliyordu ki, titrek ve sessiz adımlarıyla durup dinlenmeden sessizliğin içinden ilerleyen saate gözlerini öylece dikmişti.
Yüreği kendini daima ana kaptırıyor, doğruyu söylerken yalan söylüyor ve aldatmak istediğinde de dürüst oluyordu: Madamın her zaman tek bildiği, ne hissettiğiydi.
Reklam