Şifaya Vâye Günlükleri…
Sevmek ciddi iştir azizim.
Yüreğin yetmiyorsa, hiç kalkışmayacaksın boyundan büyük sevmelere. Çünkü sevgi; hevesle başlanıp sıkılınca yarım bırakılacak bir yol değildir.
Ah olur yarım bıraktığın umutlar.
Vebal olur verip de tutmadığın sözler.
Bir insanın kalbine umut ekiyorsan, onu susuz bırakmaya hakkın yoktur.
Haddin olmadan girdiğin bir kalpte, en derin yara sen olursun bazen.
Bir cümlen, bir sessizliğin, bir vazgeçişin…
Bir ömrün yüküne dönüşebilir.
Gün gelir, sabah ezanına karışan içli dualarda yankılanır adın.
Affedilmek için değil…
“Neden?” diye göğe açılan iki avucun arasında hatırlanırsın.
İşte o zaman zamanı geri çevirmek istersin.
Hafife aldığın sevgiyi bu kez hakkını vererek yaşamayı dilersin.
Ama bazı pişmanlıkların saati yoktur.
Bazı kapılar, yalnızca bir kez açılır.
Ve bazı insanlar, ikinci kez aynı masaya aynı kalple oturamaz.
Sevmek ciddi iştir üstadım.
Çünkü sevgi, sadece “Seni seviyorum.” demek değildir.
Bir insanın güvenini taşımaktır.
Hayallerini incitmemektir.
Yaralarını derinleştirmemektir.