Şevval
@sevovdz
“sen merhametli bir
çocuktun küçükken.
hangi kırıklar seni
böyle keskinleştirdi de
başkalarını kül eden bir
insana dönüştün?”
Spoiler içerir
Yeni bir okul yılı ve yine maceralarla, çözülmeye çalışılan gizemlerle dolu bir Hogwarts.
Bu kitapta Dumbledore veda edeceğimiz gerçeğini, okumadan önce biliyor olsam da pek içime sindirememiştim. Hogwarts'sız Dumbledore, Dumbledore'suz Hogwarts olamayacağı gerçeğini biliyordum. Yine de yaşanan o kadar şeye rağmen bunu hiç kabullenemedim. Çünkü her kitapta; Hogwarts Müdürü Albus Dumbledore'un adı ve Harry'e olan öğütleri, temkinleri, onu oğlu gibi görüp yakınlık göstermesi, dostuymuş gibi dertlerini dinliyor olması unutulmaz bir şeydi. Bunun üzerine de onsuz bir devam, hep bir şeyleri eksik bırakacaktı.
Kitap boyunca Draco'nun sırları ve gizem dolu günlerini Harry'le birlikte şaşkınlıkla merak ettik. Harry her ne kadar Ron ve Hermione'ye; Draco'nun sakladığı bir şeyler olduğunu söylese de onlar inanmadı ve beni biraz delirttiler.
Babası Lucius Malfoy'un Azkaban'a girmesi nedeniyle tüm sorumluluklar Draco'nun üzerine kaldı ve Voldemort sağolsun,onu da bir Ölüm Yiyen yaptı. Çocuk başındaki dertlerden dolayı bir türlü bizimkilere sataşamadı -orası da ayrı bir detay- . O yaşına rağmen çok büyük sorumluluklar üstlenmek zorunda kaldı ve bunun üstesinden gelmekte zorlandı. Bi ara Mızmız Myrtle ile dertleşiyordu, Myrtle'nin dediğine göre.
Draco'ya, bizim üçlüye hep zorbalık yaptığı için sinir oluyordum. Fakat bu kitap onunla biraz yakınlaşmama ve onun yaşadıklarına üzülmeme sebebiyet verdi. Her ne kadar istemese de Dumbledore'u öldürme emri verilmişti kendisine. Hep bi zehirlerle, kara büyülerle uğraşsa da beceremedi. En nihayetinde de kendisiyle yüzyüze gelmek zorunda kaldı.
Tabi onun kalbi babasınınki kadar kirli olmadığı için Albus Dumbledore'u öldüremedi.
Ama sağolsun, yeni Karanlık Sanatlara Karşı Savunma Hocamız Severus Snape, bir Avada Kedavra büyüsüyle gözünün