Bilgelik der ki, "İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar." İmgeler, görüntüler, para hesapları, makam kaygıları, önemsenme arzuları geride kalabilse. Keşke ölmeden evvel ölebilsek de, benliklerimizi özgür kılsak. Can kuşu kafesini kırsa da süzülse göklere. Giderek maddileşen bir dünyada, vatansız bir sürgün olarak kalmasa ruh.
Umutlar sanki yarınlardan vazgeçmek üzereydi ."Bir şey lazım!"dedim içimden"Şöyle herkesin umudunu tazeleyecek bir şey,belki ayaklar için birer kanat!"