Birinci Perde:Tek hücre-bir evrenin tohumu
İkinci Perde: ilk kalp sesi-aşka yürüyüş
Üçüncü Perde: Doğum çığlığı- hayata tutunan nefes
Oyunun mottosu şöyle olabilirdi:
“Bu oyun, hayatın bir ceninden öğrendiklerini fısıldıyor.”
“Tek başına acı her zaman yetmeyebilir. İnsanoğlu, kimi zaman, acıya dayanabilir, en ölümcül acıya bile. Ama herkesin dayanamayacağı, aklından geçirmek bile istemeyeceği bir şey mutlaka vardır. Burada cesaret ya da korkaklık söz konusu edilemez. Yüksek bir yerden düşerken bir ipe tutunmak korkaklık sayılmaz. Suyun dibinden yukarı çıktığında ciğerlerini havayla doldurmak da korkaklık sayılmaz. Karşı konulamayacak bir içgüdüdür bu.”