Şevval Sevimli
@sevvalsvimli
Tarih, Edebiyat, Müzik.
Ve tüm bunlar için de bir kulaklık
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı okurken yazar ve karakterler hakkında düşüncelerimAlıntı
Kitabı okurken aldığım notlar…
Bence özellikle kitabın başlarında baba fazla sığ görüşlü. Dini eski dönemlerdeki gibi yaşamaya çalışıyor. Mesela televizyonu rezil kanallar var diyerek almak istemiyor. Ayrıca çok ciddi bir maddi sıkıntı içerisinde olduğunu söylüyor. Kızı iki senedir ayakkabı bile alamadıklarını söylüyor. Adamın annesine ziyarete gidecek bir toplu taşıma parası bile yok. Bu biraz aşırılığa kaçıyor sanki.
Bu kadar geçim sıkıntısı yaşıyorsan neden bir ek işle uğraşmıyorsun. Her şeye Allah rızası diyerek yokluğa kanaat etmenin din de de çok yeri olduğunu düşünmüyorum. Allah ne diyor: çalışın çabalayın karşılığını vereyim. Sadece sevap işlemek için 4 kişilik bir ailenin onunla birlikte yokluk yaşamasını kabul etmesi beklemek de fazla iyimser.
Dediğim gibi dönemin gençleri denilen bir algı var ne kadar doğru yada yanlış olsa da. Sen kızını sırf başörtüsü örtmeye izin vermedikleri için kızını ortaokula bile göndermeyip dışarıdan sınavlarını verdirtiyorsun. Ne kadar kitaplar alıp evde okutsan da en temel hakkı olan örgün eğitim hakkını elinden alıyorsun.
Bence bu nedenle de kız başlarda İslamiyet’i ve dini kısıtlayıcı, geri kalmış ve yoksulluk sebebi olarak görebilir kendince. Babanın durumuna fazla saflık mı desem fazla iyi niyet mi bilemedim.
Adam biraz fazla elalem ne der mantığında. “Eve televizyon alırsam ya ‘İmam evine televizyon alırsa kim almaz?’ derler sonra ben millete ne derim?” Diye düşünüyor. Hatta kitaptan aldığım direkt bir cümleyi paylaşayım “ yakup imama çok ağır geliyordu televizyon almak.” Gerçekten evine televizyon almak bu kadar kötü bir şey mi?
Kızı açık bir şekilde söylüyor: ben sıkılıyorum, başörtüm yüzünden okutmadınız bari sadece kadınların çalıştığı bir konfeksiyon varmış orada çalışayım (her ne kadar iyi niyetli olmasa da) diyor.
“İlerleme fikri, bizi geleceğin dehşetinden koruyan bir koruma mekanizmasıdır.”
Sayfa 436 - İthaki yayınları
“Korku katilidir aklın. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, onun izlediği yolu görmek için iç gözümü kullanacağım. Korkunun geçtiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım.”
Sayfa 317 - İthaki Yayınları