Hiç bir zaman büyümeyecek olan Filistinli ölü bir çocuk bedeni önünde, dünyanın bütün politikacıları, bütün askerleri, bütün devletleri, bütün hükümetleri başlarını önüne eğsin ve utanç içinde sussun.
Kafamın içine üşüşen düşünceler eskisi gibi değil artık. O neden böyle şu niye öyle demiyorlar. Hayatın söneceği günü ya da filizlenen bir tomurcuğu bile sorgulamıyorlar. Artık sadece kendimi düşünüyorum. Ölmeden çıktığım savaşların başarılarını.. Onları atlattıysam şimdi kendim için neler yapabilirim diye soruyorum.