Polisiye okurken en çok sevdiğim şey, yazarın beni son sayfaya kadar yanıltabilmesi. Kanlı Pusula bu konuda beklentimi karşılayan bir kitap oldu. Hikâye boyunca farklı karakterlerden şüphelendim,
Hiçbir şey kitaplardaki gibi sona ermez hiçbir zaman
Bir ölüm bir mutluluk söylenmiş her şeyden sonra
Şövalye güzel kızı kurtarmaz hiçbir zaman
Ve son öpücükte tragedya başlar yeniden
Kısadır insan nefesi ve azıcık sallanmış olsa
Pazar'la uykuya dalar bakarsın pazartesi olmuş birden
Şükür yalnızca nimete olmaz . Asıl şükür, ne gelirse gelsin şükredebilme hâlidir. Biz çoğu zaman zihnimizi şöyle şartlamışızdır : Güzel bir şey olursa şükrederiz . Sevindirici bir durum yaşarsak şükrederiz . Hâlbuki şükür, rıza makamının hazırlık sürecidir . İmtihana da şükredebilmek . Olana da olmayanada acıya da sevince de şükredebilmek. Yani ne olursa olsun şükür halini sürdürebilmek...