Vaaz verme çılgınlığı içimizde öylesine yer etmiştir ki, korunma içgüdüsünün bilmediği derinliklerden doğar. Her insan, kendinin bir şey önereceği ânı bekler: Ne önerdiği önemli değildir. Bir sesi vardır ya, o yeter. Ne sağır ne dilsiz olmanın bedelini pahalıya öderiz.
Fikirlerin birbirinin yerine geçebildiğini kabullenmemekte ısrar edilince, kan akar.. kesin kararların altından bir hançer yükselir; alevli gözler cinayetin habercisidir.