Şeyda Nur Alparslan
@seydanur23
Selçuk Üniversitesi
56 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, Türklerin ilk sahneye çıkışından, 2004 yılına kadarki yaşadığı - daha çok siyasi - olayları aktaran bir eser. Kesinlikle çok yerin altını çizdiğim, bana aşırı bilgi aşılayan bir kitap oldu. - ki bunda tarihe olan ilgim ve açlığımın da büyük payı vardır -
Yazara birçok konuda katılmakla birlikte nedense şahsi fikirlerini belirtmesi beni çok rahatsız etti. Sağcıları alenen Atatürk düşmanı olarak etiketlemesini de büyük bir şokla okudum. (siyasete girmek istemem ama bizi bu zamanlara getirdiği için - Harf İnkılabı, Cumhuriyet rejimi... vb - büyük minnet duyan çok yakında tanıdığım sağcılar var ve bence büyük haksızlık) Tarihin bir tarafının olması bence kabul edilemez. Biz tarihimizi yazılandan öğreniyoruz. Gelecek kuşaklara kendi fikirlerini empoze etmek; ne kadar doğru, anlayabilmiş değilim.
Onun dışında benim açımdan 1950'den sonraki dönem için aydınlatıcı bir kitaptı. Daha sağlıklı ve mantıklı bir şekilde olayları anlamama yardımı oldu. Zaten Cumhuriyet Dönemini herkes gibi anlatmış. Hatta Falih Rıfkı Atay'ın Çankaya kitabı sanki o dönemi anlamak için daha doğru bir eser gibi geldi bana.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Keyifli okumalar!
Kitap birçok öyküyü içinde barındıran bir eserdi. Füruzan'ın dili ne kadar güzel de olsa "Haraç" öyküsü dışında hiçbir öyküyle bağ kuramadım. Asla içine giremediğim, hep "acaba kaç sayfa kaldı" diye hesap edip durduğum, asla istediğim verimi alamadığım bir öykü kitabı oldu. Belki de yanlış kitabıyla başladım Füruzan okumaya. Her okuduğumuz kitabı beğenmek zorunda değiliz ama açıkçası arada böyle beni içine çekemeyen kitaplar çıktığında üzülüyorum.
Öyküler "yoksulluk ve kadın" temalıydı. Nasıl beni içine çekemediğini hala anlamamış olsam da belki de ben öykü kitaplarını sevmiyorumdur, kim bilir?
Elbette ki; sevenleri, keyifle okuyanları vardır. Ben yazara başka bir kitabıyla tekrar şans vereceğim.
Şiddet, şiddeti doğurur.
SÜRPRİZ KAÇIRAN VARDIR!!!!
Kitap baş karakterimiz Alex'in başından geçen olayları ele alıyor. 1961 yılında yazılmış olan kitabın ilk bölümünü kendinizi zorlayıp bitirebilirseniz; diğer iki bölüm çok daha keyifli hale gelecektir. İlk bölümü okumak bolca şiddet, argo ve tecavüz içerdiği için zordu. (bir ara yarım bırakmayı düşündüm)
Karakterin o yaptığı kötülükler için başta ne kadar kızsam da, zamanla onun bize hitap edişinden midir bilinmez çok sevdim. Ve -tabii ki- ilerleyen bölümlerde başına gelenlere çok üzüldüm. Alex'i "ıslah" adı altında doktorlar öyle şeylere maruz bırakıyor ki resmen insanlık suçu!
4 kişilik bir çetenin liderliğini yapan Alex, bir gün yine hırsızlık için girdiği yaşlı kadının evinde polislere yakalanır. Arkadaşları da kaçıp, onu orada bırakır. Bütün suçun yaptırımlarını üstlenmek zorunda kalır. 2 yıl hapishanede kaldıktan sonra İçişleri Bakanı suçluları topluma kazandırmak adı altında "Ludovico Yöntemi" ne maruz bırakır. Her gün vahşet dolu görüntüleri ona gözünü kırpmasına bile izin vermeden izlettirirler. 37 günün sonunda onun ıslah olduğuna karar verip, gösterişli bir şovla onu salıveriyorlar. Alex, gerçekten de yapılan tedavi sonucu kötülüğü kafasından geçirdiğinde bile midesi bulanan bir insan haline dönüşür. Çıkar çıkmaz da ailesinin yanına gider ama beklediği şefkati göremez. Annesi de babası da şaşkındır. Ve onun odasını kiralamışlardır. Alex, evden bir hışım çıkar ve ne yapacağını bilmeden dolaşır. Sonunda bir şekilde yolu karısına tecavüz edip öldürdüğü, OTOMATİK PORTAKAL'ın yazarı F. Alexander'la kesişir. Yazarın onu tanımamasını fırsat bilip; karnını doyurur, içini döker. Yazar da ona iyi davranır ama bu sefer de siyasetin kurbanı olacaktır Alex. Artık yaşadıklarına dayanamayan Alex, kendini öldürmek ister. Onu bile beceremez. Hatta