Şeyma Acar
@seymaaacar
7 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Oyunbaz da aynı şekilde uzun süre önce okuduğum bir kitap. Wulf Dorn ‘nun kitaplarını okuma sırasına koyarsak önce Psikiyatrist sonra Şizofren ve Hain Yüreğim ve Oyunbaz gelebilir. Yine güzel bir olay örgüsü var ancak beni ilk 2si kadar etkilemediğini söyleyebilirim
Kitabı okuyalı epey oluyor. O zamanlar burayı keşfedemediğim için yazmamışım. Ben internetten Wulf Dorn ‘nun 4 kitabını birden almıştım. Psikiyatrist-Şizofren-Hain Yüreğim-Oyunbaz. İlk okuduğum kitabı Psikiyatrist. Hayatımın kitabı diyebilirim. Normalde okur unuturum. Unutmamak içinde buralara not alırım. Ama bu kitabı hele sonunu unutmam mümkün değildi. Kitap 416 sayfa ve ben kitabı 1 günde elimden bırakmadan manyak gibi okumuştum. Elinizden bırakamıyorsunuz. Sürekli acaba şimdi ne olacak soruları eşliğinde akıp gidiyor. Betimlemeler oldukça iyi ben kendimi kitap okur gibi değil film seyreder gibi hissettim. Kitabın sonunda güzel bir mesajda var. Sonu şaşırtıcı kitapları sevenlere duyurulur Sevgiler
Öncelikle şunu belirtmek isterim. Bu yorum tamamen benim kişisel yani benim kitap konusunda seçici olduğumu yorumlardan anlayabilirsiniz. Bir miktar da spoiler içerebilir:) Yasal uyarımı yaptıktan sonra başlıyorum:)
Sonunda bitirdim! Kitabı elime aldığımda Temmuz’du kitap elimde süründü resmen. Ortalarında feci sardım. Katil hangi doktor çıkacak diye. Ben genelde Psikolojik-Gerilim ağırlıklı okuyorum. Sonunda katili genelde doğru tahmin ederim yada şaşırırım ve mutlu olurum. İlk defa Polisiye-Gerilim okudum. Asla benlik değilllll!!! Ben katili tahmin ederken katil son sayfalarda yer alan yeni bir karakter olarak karşıma çıktı. Ben şaşırmak yada tahminim tuttu demek istiyorken sonu hüsran oldu benim için. Kadınlara tecavüz edip sonra diri diri onların rahimlerini kesip alan bir Cerrah psikolojik bir tramvası olmalıydı? Mesela çocuğu olmamış olabilirdi? Mesela Catherine! Daha önce çocuğu olmamış bir kadın olabilirdi. Tecavüz olayını da mesela başka bir erkek tarafından gerçekleştiriyor olabilirdi. Kendi çocuğu olmadığı için bütün kadınların bu duyguyu yaşamasını isteyebilirdi. Çok sadistçe gelebilir ama kitap boyu ben Catherine’den şüphelendim. Blöf yapıyor diye düşünmüştüm. Yada katil yine bi erkek olabilirdi ama anne sevgisinden mahrum kalmış olabilirdi. Bu yüzden bütün kadınlardan nefret edebilirdi. Aslında o zaman Psikolojik-Gerilim olurdu ama işte bir kere o tarza alışınca insan yadırgıyor. Yani neden de öyle saçma bir şeye bağlandı ki.. hiç tatmin edici değil. Yazık ki aylarca okuma çabama. Sevgiler
