Şeyma
@seymanury
Yaz dostum, boşa geçmiş ömre yaşam denir mi?
Manidar bir rastgeliş -tevafuk- yaşadım az önce. Benliğini Arayan Çocuk'u okurken, küçükken bana iyi gelmiş, benimle oyunlar oynayan bir abimin ölüm haberini aldım. Gözlerim doldu ve onu yıllardır görmemiş olmama rağmen sanki senelerdir onunla birlikteymişim gibi üzüldüm. Ve bir kez daha çocukken kurduğumuz ilişkilerin, bize iyi gelen insanların nasıl da önemli olduğunu fark ettim. Çocuklar bir kenarda oynayan, problemler çıkartan, saçma sapan konuşan varlıklar değil. Kocaman kalpleri olan ve kendilerine yapılanı -iyi ya da kötü- algılayabilen küçük insanlar. Onların dünyasında güzel izler bırakalım ki ne kadar büyürlerse büyüsünler, hayatın güzel yanları olduğuna dair bir umut parçası olsun içlerinde bizim bıraktığımız
Ancak kalbinin içine baktığında görüşün netleşir. Dışarı bakan, rüya görür; içeri bakansa uyanır. C. G. Jung
Dostoyevski
-Anne ve babasını henüz onlu yaşlarındayken hastalık sebebiyle kaybetmiş.
-Bi dönem askerlik yapmış.
-Kumara başlamış (Kumarbaz kitabını yazmasında kendine yardımcı olan sekreteriyle evlenmiş) daha sonra bırakmış.
-Uzun bi süre maddi sıkıntılar çekmiş
-ilk kitabı İnsancıklar beğeni toplarken ikinci kitabı ‘’Öteki’’ yoğun eleştiri almış.
-Katıldığı, Çara muhakefet eden bir grup nedeniyle 4 yıl cezaevi kamplarında çalışmış.
-Çocuklarını zatürreden ve epilepsiden dolayı kaybetmiş.
-Akciğer kanaması nedeniyle vefat etmiş.