özlem
@sezek
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·223 syf.·
6 günde okudu
·2017 6. kitabı
Reklam
“Yapaylaştıkça beğeniyorlar kendilerini. Sözlerine bakarsan, en az benzedikleri kişi kendileri. Herkes bir kalıp seçip ona öykünüyor; hatta öykündüğü kalıbı bile kendisi seçmiyor; tümüyle seçilmiş bir kalıp benimsiyor. Bununla birlikte, insanoğlunda okunacak başka şeyler var, buna inanıyorum. Cesaret edemiyorlar. Sayfayı çevirmeye cesaret edemiyorlar. Öykünme yasaları; ben bunlara korku yasaları diyorum. Yalnız kalmaktan korkuyorlar, ama bu kez de hiçbir şey kalmıyor kendilerinden. Bu ruhsal açıklık korkusu bana iğrenç geliyor; korkaklıkların en kötüsü bu. Oysa insan her zaman yalnız yaratır. Ama burada yaratmaya çalışan kim? İnsanın kendi içinde ayrı, farklı bulduğu şey, ender bulunan şeyin herkese kendi değerini sağlayan şeyin tâ kendisi; işte bunu yok etmeye çalışıyorlar. Şuna buna özeniyorlar. Bir de yaşamayı sevdiklerini söylüyorlar.”
“Hem ben kendim "yaşamak"tan ne anlıyordum? - Bana öğretilmesini istediğim de buydu işte. -Şu ya da bu, kişiler yaşamın çeşitli olaylarından söz ediyorlardı, bu olaylara neden olan şeyden söz ettikleri yoktu hiç.”