Uzaklaşırken, yandaki dikiz aynasından geriye baktım. Vahit üç çocuğu ile birlikte, kamyonun kaldırdığı toz bulutunun içinde duruyordu. Birden aklıma bir şey geldi: Bir başka dünyada olsaydı, bu çocuklar kamyonun arkasından koşamayacak kadar aç olmazlardı.