S.
@sezerr
Sokaklarda
Aylak aylak
Gezerim
İzmaritin
Kralını
Seçerim
...
Şu anda okuduğu kitap
İnsanların yaşamlarından saatler, dakikalar, saniyeler aşırmak çok güç bir iş… çünkü onların tasarruf ettikleri her an, onlar için bir kayıp…Bizim içinse kazanç… onları biriktiriyoruz… Onlara muhtacız… Zamana doymak bilmeyiz… Ah, zamanınızın ne değerli olduğunu sizler bilmezsiniz… ama biz… biz iyi biliriz… Sizleri kemiklerinize kadar sömürürürüz… Hep daha fazlasını… Daha, daha fazlasını … çünkü biz de çoğalıyoruz… Daha çok… Gittikçe daha çok…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yüksek yer dekilerin bütün çocukları da yüksek yerlere yerleştiriliyordu. Aileler böyle yapar, hiç değilse yağmalarının güvenliğini sağlamak için. Düzen böyle. 
…; sonuçta insanı uzun vadede mutsuz eden şeyler kelimeler değillerdi. İnsanı mutsuz eden anılardı, solmak bilmeyen, yerinden oynamayan karanlık anlar.
…Zaman geçiyor ama ben unutamıyorum ve her şeyi çok özlüyorum. Tanıdık yüzler, eski binalar ve sokaklar görmeyi özlüyorum. Gözlerimi kapatınca o ya da bu sokakta yürüdüğümü hissedebiliyorum, Postane Caddesi’ne girerken hafifçe sola dönüyorum, pazarın arkasındaki sokaklarda yürürken arkamdaki islak yolda bisiklet tekerleklerinin çıkardığı sesleri duyabiliyorum. Bildiğimden haberim bile olmayan görüntüleri ve kokuları özlüyorum. Ne zaman gördügümü bile hatırlamadığım manzaralar inanılmaz detaylarla gözümün önüne geliyor ve yoklukları canımı yakıyor. Bu hasreti neden bir türlü üzerimden atamıyorum bilmiyorum. Neden bir yer başka bir yerin yerine geçemiyor?
…