Fakat zamanın yeli tüm hatıraları savurur, bu yüzdendir ki anlar eksilirken anıların birikmesi yalnızca bir yanılgıdır. Şimdi olan şimdide kalır. Anılar unutulur, adlar unutulur, hatta anlam bile bu akıştan payına düşeni alır. Yosun bağlamış bir mezar taşının belki ad veya anıyı birkaç yüzyıl muhafaza edeceği düşünebilir, ne var ki günün birinde o taşa bakınca üzerinde yazanları okumaya tenezzül etmeyecek, okusa da herhangi bir heyecan, üzüntü, acıma duymayacak insanların devri gelecektir, bu da anlamın yitişi olacaktır.