Eğer yavru, insanlar gibi düşünseydi, hayatı tükenmek bilmeyen bir yeme isteği, dünyayı ise içinde yiyecek yayınlarının sıralandığı bir yer olarak özetlerdi.
“Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu. Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.”
Martin Eden
Nereden ve nasıl geleceğini bilmeden, kesintiye uğramış hayatını tekrar harekete geçirecek bir dürtü ,uyarıcı, itici bir güç bekliyordu. Bu arada da günler avare ,plansız programsız, tembel ve yararsız geçip gidiyordu.