Sisu
@sfbyd
Lisans
20 Mart
38 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Bu kadar mutluluğu kendine yakıştıramayan kötümserlerdendi. Şaşmaz bir kuraldı; bunca güzellik yan yana geliyorsa arkasında hep bir kötülük gizleniyordur.
Reklam
Zaman geçince bazı yaşanmışlıkların unutuldugunu sanıyoruz, öyle olmuyor; vücudumuzda saklanan belalı, sinsi bir virüs gibi zayıf anlarlarımızı kolluyorlar, fırsatını bulunca her şeyin acısını çıkarmak istercesine merhametsizce saldırıyorlar.
Pişmanlıklar kaybolup gitmezdi. Sivrisinek ısırığı gibi değildiler. Sonsuza kadar kaşınırlardı.
Büyük bir uzvun boşluğunu hissetmeye nasıl dayanacağını anlamıyorum, bir diş çektirdikten sonra bile yerinde ağızdan daha büyük bir boşluk kaldığı zannedildiği halde,
ayrılan bir bacağın yerinde kalan uçurumun baş dönmesine nasıl alışılır?
Halk sevginin veya alakanın objesini ortadan kaldırmakla meseleyi kestirme halledeceğini sanır ve sevdiğini öldürür. Biz meselenin dışarıda değil, içimizde halledilebileceğini daha çok anlarız. Çünkü dâvâ yalnız sevgili ile kendimiz arasında değil, hatta senin meselende olduğu gibi hiç değil, asıl dava kendimizle kendimiz arasındadır. Sevgiliyi dışarda öldürmek neye yarar?
İçimizde yaşadığı müddetçe, biz sadece bir şeklin katili olmakla kalırız. Onu içimizde öldürebilmeliyiz. Unutmak budur.
Reklam