Fatma
@sftm
Lisân-ı hâl lisân-ı kâlden entaktır.
Fatma Aliye hanım Tanzimat dönemi yazarlarındandır. Bu kitabı bugüne denk getirmiş olmam da ayrı bir hususiyet kattı esere. Kadın erkek ilişkilerini, evliliklerdeki erkeklerin rollerini eleştirel bir dille ele almış yazarımız.
Mehabe, Fehame, Sabahat, Nebahat ve İtimat adlarında olan kadınlar arası kız kardeşlik, dostluk dayanışmasını ele alan 11 mektuplaşmadan oluşuyor. Yeri geliyor dertleşiyorlar, yeri geliyor karşıt fikirlerini sunuyorlar lakin her şeye rağmen dost kalabilmenin de örneğini gösteriyorlar.
Farklı kadınlıkları ve erkeklikleri ele alarak, evlilik kurumunu, aile içi şiddeti sorgulamaktadır.
Aşk üzerine felsefi bir tartışma yürütmüş olup, "kadınların insanca yaşamalarının yolunun ekonomik özgürlük ve eğitimden geçtiğine vurgu yapmaktadır."
İyi okumalar...
Levâyih-i Hayat (Hayattan Sahneler)Fatma Aliye Hanım · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,2bin okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Baştan sona kadar kendimi en yakın hissettiğim bir karakterdi Martin. Hayata sorgulayıcı bakışı, hayatına yön vermeye çalışanlara karşı bir başkaldırıcı duruşu, sevdiği kadının terk edişine karşı metanetli davranışına kadar bir sürü şey öğrendim senden Martin Eden...
İşte yaşamak denen şey bir benliğinin oluşum savaşıdır. Seninle bunu öğrenmeye başlamıştım ki kitabın sonunda acı gerçekle karşılaştırdın beni.
Böylesi bir son olsun istemezdim. Herkesin zaferine yüklediği anlam farklıymış demek ki...
Hüseyin Rahmi Gürpınar, Türk edebiyatının mizah dilini en iyi kullanan yazarlardan biri. Şadan, Sabiha, Cevher, Hürrem gibi insanlarla dolu hayatları romana taşımış bir yazar.
Toplumun süregelen sorunlarını işlemiştir çoğu eserinde. Bu roman, yer yer güldüren çoğu zaman kızdıran ama çokça düşündüren bir sosya kültürel eleştiri yapıtı olmuş. Yaşanılan olayların nasıl dedikoducuların dilinde farklı bir hal aldığını, kadın erkek ilişkilerinde ne düşüncelerde olunduğunun, ahlâki yozlaşmaların nasıl gerçekleştiğini kaleme almıştır. Herkesin mutlaka bir tane de olsa Gürpınar'ın eserlerinden okumasını tavsiye ediyorum. İyi okumalar.
Gönül Bir Yel Değirmenidir Sevda ÖğütürHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,6bin okunma
Dünyadaki hiçbir şeyi önemsemiyorum.
Yaşamak için ısrar ediyoruz gibi görünüyor
Woolf, hayatın getirdiği olumsuzluklar karşısında karakterlerinin iç konuşmalarını aktarırken bunun yanı sıra yapmak istediklerini de bir bir söyletmektedir. Kitabın çoğu kısmında bu göze çarpar.
Louis, Neville, Susan, Jinny, Rhoda ve Bernard...
Kitap çok yönlü bir anlatıma sahip.. Sanki Woolf, yalnızlık çeken bu altı karakterleri birbirine bağlayıcı formlarda ele almak istemiş gibi. Bu yalnızlığın içinde Bernard'ın " Bir şeyler söyleyebileceğim insanları düşünüyorum; Louis, Neville, Susan, Jinny ve Rhoda'yı. Onlarla birlikteyken çok yönlüyüm. Onlar beni karanlıktan uzaklaştırıyorlar." cümlelerini ele alması bambaşka bir boyut. Yazar birçok yerde yalnızlığa dem vursa bile bu söylemiyle yalnızlığını bastırabildiği arkadaşlarının var olması onun hayata tutunma sembolüdür.
Kitabı genel düşüncelerime göre yorumlayacak olursam. Kafa yorulması gereken bir yapıt. Bir o kadar da dikkatin tamamen kitaba verilmesi gerekiyor yoksa bir cümleyi kaçırdığımızda bir sonraki geleni anlamak pek mümkün olmuyor. Woolf'un iç dünyasını tamamen bu kitabında hissetmek mümkün. 6 arkadaş olarak geçiyor ama Woolf'un içinde taşıdığı 6 ayrı karakter izlenimi de yer yer vermiş.
Eğer Virginia Woolf'un kitaplarını okumak için ilk kez bir yolculuğa çıktıysanız bu kitaptan başlamanızı çok önermem oldukça ağır gelebilir.
Basamakları inerken, bütün sonlara hazır olun...
26 kısa öykülerden oluşan kitabın ayrı bir büyüsü var. Öykü kitabının adından da anlaşılacağı üzerine "Yangın Merdiveni - Kaçış Hikayeleri" insanların bir çıkmazın içinden kaçışları kendilerini bulmaya çalışmaları anlatılmaya çalışılmış gibi. Kapalı anlatımıyla kaleme alan Ural, ironi yaparak okuyucunun her hikâye üzerinde oldukça düşündürmesi beni kitaba hayran bıraktı. Her hikâyeyi okurken öyle içine dalıyorsunuz ki betimlemelerini o kadar canlı tasvir etmiş ki sanki o hikâyedeki sizmişsiniz gibi içinde buluyorsunuz kendinizi olayın. Belki de yazarın yapmak istediği tam da budur. Öykünün sonuna geldiğinizde ise "ee şimdi ne anlatılmak istendi ?" düşünceleri beliriyor aklınızda ve hatta yazara ulaşıp, "Bu hikâyede tam olarak ne anlatmak istediniz?" sorusunu yöneltip düşüncelerinizi ferahlatmak istiyorsunuz. :) Fakat yazar, sanki bize öyküyü okurken aklımızdan geçenler, anlamlandırdıklarıımız hikâyenin mesajıymış gibi kabullenilmesine itmek istemiş.
Özetle söylemek gerekirse kapalı anlatımıyla, ironileriyle okuyucuya bir şeyler katmaya çalışan bir eser. Bazı kitaplar vardır ki ucu açık metinlerdir. Sen ne almak istersen alırsın.. Bu kitapta onlardan birisi.
İyi okumalar...
