İKTİBAS:
"İslam tektir ve bölünemez; hiçbir ayırımı izin vermez. İslam'da Vehhabilik, Şiilik, Mirzailik, Sünnilik yoktur. Hakikatin kendisi tehlikedeyken, hakikatın yorumları için didişmeyin. Gecenin karanlığında yürürken tökezlemekten şikayet etme gafletine düşmeyin. Herkes öne çıksın ve milletin büyük resmini ortaya çıkarmak için katkıda bulunsun."
(İkbal'in Konuşma ve Yazıları, Hazırlayan Latif Ahmed Şirvani, Çeviren 
Can Ceylan , İnkılab, Haziran 2011, sh.139)
Can Ceylan , İnkılab, Haziran 2011, sh.139)
Məsələn, məni ən çox təsirləndirən hissələrdən biri 
Osho ‘nun 
Vincent Van Gogh haqqında olan fikirlər idi:
Vincent Van Gogh rəsm çəkərkən çox xoşbəxt idi. Həyatı boyu bir dənə də olsun əsərini sata bilmədi. Kasıb idi, ac qalırdı. Qardaşı ona yemək üçün pul göndərirdi. Həftənin dörd günü ac qalır, yalnız üç gün yemək yeyirdi. Çünki qalan pulla kətan, boya və fırça almalı olurdu. Amma buna baxmayaraq, yenə də xoşbəxt idi. O, 37 yaşında dünyadan köçdü. Osho’nun fikrincə, “onun intiharı belə bir çox insanın saxta həyatından daha mənalı idi.”
Çünki Vincent Van Gogh’un ən böyük arzusu ruhuna tam oturan bir günbatımı tablosu yaratmaq idi. Nəhayət, arzuladığı əsəri tamamladığı gün bir məktub yazır:
“İşim tamamlandı, artıq məmnunam.”
Və bundan sonra həyatına son verir.
Osho onun haqqında belə deyir:
“O, həyatı tam mənası ilə yaşadı. Həyat şamını hər iki ucundan böyük bir ehtirasla yandırdı.” (səh. 194)
Bəs Vincent Van Gogh belə bir sonluğa layiq idimi?
Mənim fikrimcə, əlbəttə ki, belə bir sonluq ona layiq deyildi. Ömrünün ən gözəl çağında həyatdan getmək çox ağrılıdır. Bu, erkən və kədərli bir sonluqdur. Lakin hadisəyə onun gözündən baxsaq, həyat məqsədini tam şəkildə həyata keçirmiş, özünü tamamlanmış hiss etmiş bir insan görürük. Bu baxımdan onun hekayəsini xoşbəxt və məmnun bir son kimi də dəyərləndirmək olar. Buna görə də onun seçiminə deyil, həyatına, sənətinə və məqsədinə hörmətlə yanaşmaq lazımdır. 📖✨
Osho ‘nun Vincent Van Gogh haqqında olan fikirlər idi:
Vincent Van Gogh rəsm çəkərkən çox xoşbəxt idi. Həyatı boyu bir dənə də olsun əsərini sata bilmədi. Kasıb idi, ac qalırdı. Qardaşı ona yemək üçün pul göndərirdi. Həftənin dörd günü ac qalır, yalnız üç gün yemək yeyirdi. Çünki qalan pulla kətan, boya və fırça almalı olurdu. Amma buna baxmayaraq, yenə də xoşbəxt idi. O, 37 yaşında dünyadan köçdü. Osho’nun fikrincə, “onun intiharı belə bir çox insanın saxta həyatından daha mənalı idi.”
Çünki Vincent Van Gogh’un ən böyük arzusu ruhuna tam oturan bir günbatımı tablosu yaratmaq idi. Nəhayət, arzuladığı əsəri tamamladığı gün bir məktub yazır:
“İşim tamamlandı, artıq məmnunam.”
Və bundan sonra həyatına son verir.
Osho onun haqqında belə deyir:
“O, həyatı tam mənası ilə yaşadı. Həyat şamını hər iki ucundan böyük bir ehtirasla yandırdı.” (səh. 194)
Bəs Vincent Van Gogh belə bir sonluğa layiq idimi?
Mənim fikrimcə, əlbəttə ki, belə bir sonluq ona layiq deyildi. Ömrünün ən gözəl çağında həyatdan getmək çox ağrılıdır. Bu, erkən və kədərli bir sonluqdur. Lakin hadisəyə onun gözündən baxsaq, həyat məqsədini tam şəkildə həyata keçirmiş, özünü tamamlanmış hiss etmiş bir insan görürük. Bu baxımdan onun hekayəsini xoşbəxt və məmnun bir son kimi də dəyərləndirmək olar. Buna görə də onun seçiminə deyil, həyatına, sənətinə və məqsədinə hörmətlə yanaşmaq lazımdır. 📖✨
"Siyonizm dini bir hareket değildir...Bir hareket olarak Siyonizm Yahudilere bir vatan kurmak için değil de, İngiliz emperyalizmine Akdeniz havzasında zemin sağlamak amacıyla kurulmuş[tur] (20 Temmuz 1937 tarihli mektup)"
(İkbal'in Konuşma ve Yazıları, Hazırlayan Latif Ahmed Şirvani, Çeviren Can Ceylan, İnkılab, Haziran 2011, sh.310)
Önümde birden ufuk sanki inşikâk etti: Refîkı bir sarışın gence ittikâ ederek o geçti: Süslü, şetâretli, nazlı, şûh, melek!
Refîk: Yoldaş
İttikâ: Dayanma , yaslanma
Şetâret: sevinç, şenlik
Şûh: cilveli
Türk Edebiyatının Sevda Dizeleri-2Şiir
Ger derse Fuzûlî ki güzellerde vefa var
Aldanma ki sâ'ir sözü elbette yalandır
Fuzûli
Hüsnün senin ey dilber nâdide kamer mi
Hûri misin ey âfet-i can yoksa beşer mi.
Urfalı Şair Abdi
Sesin işler gibi bir sûh kanat gamlarıma
Seni dinlerken ölür kalbim uçan kuşlara eş
Gün batarken sanırım gölgeni bir başka güneş
Sarışınlık getirir gözlerin aksamlarima.
Cenab Şahabettin / Senin İçin
Ben ol hayrân-ı aşkım ki yitirdim akl u idrâki
Ne alemden haberdârâm ne kendimden hayâlim var
Taşlıcalı Yahyâ Bey
