Gün sizin misafirinizdir. Ona iyi davranın ki gidince iyiliğinizden bahsetsin. Misafire gelmeden önce veya gittikten sonra ikramda bulunmanın anlamı yoktur. Sabır, insanın musibet hediyesiyle gelmiş günlere yapabileceği en değerli ikramdır
İnsan yaşadığı her kederi, ardında başka keder yokmuş, bu son kederiymiş veya kederinin son günüymüş gibi düşünmeli, gücünü ve dikkatini yalnızca içerisinde bulunduğu musibete ait sabra vermelidir. Nefsine bugünkü musibeti çek rahatlayacaksın, bir daha çekmeyeceksin demeli ve yarını düşünmemelidir
Öyleyse asıl sorun, yaşadıklarımıza içeriden ve sahiplenerek bakmak ve dışarıdan sahiplenmeden şahit olmayı başaramamaktır. Sorun, çözümü bulamıyor olmak değil, problemi göremiyor olmaktır
Schopenhauer kusursuz bir dünyanın hayalini kurmuş ve şu düşüncelere ulaşmış,
Tüm dilekler anında kabul olsaydı, insanlar kendilerini neyle meşgul eder, nasıl zaman geçirirlerdi?
Her işin kendi kendine olduğunu, nar gibi kızarmış hindilerin etrafta uçuştuğunu, aşıkların hiç aksilik yaşamadan kavuştuğunu ve hiç zorlanmadan ilişkilerini yürüttüğünü hayal edelim. Böyle bir yerde bazıları can sıkıntısından ölür ya da kendini asar, bazıları kavga edip bir birini öldürür, böylece doğanın onlara şimdi verdiğinden daha fazla zarara kendileri sebep olurlardı