Shabnam
@sh_bnm
31 Mart
42 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
11/10Psikolojik-Gerilim
Hani bazı kitapları diğer işlerinizden zaman kaldığında okursunuz ya, ben bu kitaptan zaman kaldıkça işlerimi yapabiliyodum :D
Yazarın hikayenin sonunu, hikaye boyunca olan bazi meseleleri bir-birine bağlaması muazzamdı. Çoğu gerilim ya da detektiv kitabının sonu hemen hemen aynı olur ve az çok tahmin ederiz. Belki de burda da bazıları edebilmişti ama kendi adıma söyleyeyim ağzım açık gözlerim satırlarda dona kalmış bitirdim.
Kitabın en sevdiğim yanları ortada bir gizemin, hatta koca bir gizemin olması, psikolojiyle ilgili olması, psikiyatristi (Theo) yalnız kariyer imajında değil de, hayatını da yakından ele alıpç bizler gibi normal olduğunu göstermesi ve tabi ki sonu..
Spoi vermeden kaçiimm. Okuyun, okutturuunn :))
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Umut ve umutsuzluk.. işte tüm mesele buEdebiyat
Uzun zamandır klasik okumamamın üzerine son dönemde elime aldığım ilk klasik hikayelerden oluşan kitaptı.
Kitap farklı hayatlar yaşayan 5 kişinin anlatıldığı 5 hikayeden oluşuyor:
'Ay ışığı sokağı'; 'Leporella'; 'Nişan'; 'Leman gölü kıyısında olay'; 'Avare'
Hikayeleri okuyup diğerine geçtikçe sonlarının nasıl da aynı bittiğini görmek mümkün.
Ama dikkati çeken şey hepsinin sonunda birilerinin ölmesi değil, umut bitince insanın hayata bakışının anlamsızlığı anlatılmak istemiş. Yazarlar yazdıklarında kendilerinden bi parça da katarlar karakterlere. Zweig sanırım insan doğasının karmaşıklığı, bazen de yaşaması için tek sebebin umut olduğunu kendi zihnindeki düşüncelerini karakterlere aktararak ifade etmiş.
Umudun bitmesi - bir yaşamın sönmesi demek.
Hikayeleri bitirdikçe insan etkisinde kalıyo bir ara. Benim en sevdiğim 'Nişan' olmuştu. İnsan umuda bi adım yakınken bile tüm herşey bite biliyomuş, işte bu da sonun başlangıcı olmuş oluyor.
Hepinize iyi okumalar
Bitmesini hiç istemediğim kitaplardan..
Yazarı ilk Youtube üzerinden izlediğim için insanlara aşılamaya çalıştığı fikirleri, düşüncelerinin hangi yönde olduğunu az çok biliyodum. Kitapda insanı ney'e benzeterek, onun gelişim sürecini ney'in değişim süreci üzerinden anlatması muazzam. Ayrıca, genel olarak sağlık, ilişkiler, Yaradan, tasavvufla ilgili konulara da değinmiş olması, her bölümde örnek hikayeler vermiş olmasını da çok sevdim. Kitap yorumlarda 'bu adam nasıl bu yerlere gelmiş aklım almıyor' gibi negatif yorumlar da gördüm, tabi her kesin kendi fikri ama bence günümüz sırf kitap yazarı olmak için yazan, bi konuda azıcık hakim olunca kitap yazan, Wattpad'de kitle toplar toplamaz kitap basan insanlarla dolu. O yüzden hâlâ böyle yazarların, en önemlisi de böyle insanların olmuş olması ümit verici.. :)
1900 yılında kitap haline gelen, günümüzde ise daha çok dizisinden hatırladığımız bu kitap Osmanlı zamanında yazıldığı için dili birazcık zorlaya bilir. Konusu adından da görüldüğü üzere "Aşk-ı Memnu" yani "Yasak aşk"tan bahsetmektedir. Kitabın 100 yıldan daha uzun yaşı olduğu için okurken karakterleri geçmişteki gibi hayal etmemek imkansız. Şehrin, yalının, insanların giyimleri ve diyalogları gibi mesela..
Kitapda genel konu aile değerleri, ilişkiler ve sevgi olmuştur diye biliriz. Ve akıcı olması da onu okunur yapan özelliklerinden biri. Ve belki de yüz yılı aşkın süredir okunmasının da büyük sebeplerinden biri..
