...Şu tanrılarda da amma mizah anlayışı vardı, öyle değil mi? Eğer insanda kendi kaderini kendi eline alacak o demir güç yoksa, o insan kaderini tanrıların eline bırakırsa, o zaman tanrılar zayıflığının cezası olarak böyle alay ederlerdi işte onunla.
Konformizmde konforlu bir yan vardır. Denetimde güvenlik vardır. Bunlar da çekici şeylerdir. Hükmetmekte bir heyecan vardır. Ayrıca hepimiz gizliden gizliye şiddete ilgi duyarız.
" Ama bu mümkün değil! Sen bir tanrısın. Tanrılar ölümsüz değil midir?"
" Pek sayılmaz. Evet, gerçi insanlığı yiyip bitiren, hastalık gibi, kaza gibi şeylere karşı bağışıklığımız vardır; ama tanrılar da ölebilir. Ancak bize inananlar bulunduğu sürece yaşarız."
...
Köylülerin çoğu ölmekten hiç kaçmaz. Ölüm onlar için ter dökmenin sona ermesi demektir. Kirli, yorgun vücutlarını nihayet fırlatıp atabilecek, saf ruh boyutuna geçebileceklerdir.
İnsanlar bitkiler ve hayvanlardan uzaklaşıyor. Yavaş yavaş onlarla olan bağını koparıyor. Günün birinde tekrar ilişki kurmak zorunda kalacak. Eğer evren yaşayacaksa, insanoğlu buna mecbur olacak...