sude
@shakespeares
Ben hangi yalnızlığın tarihi,
Hangi umudun
Tarih öncesiyim?
Şu anda okuduğu kitaplar
Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına
niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına?
"Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" 
Nilgün Marmara
Nilgün Marmara
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir Şiirin Gelişi
İlmekler atar
günlerin yatay rüzgarlarına
bir yağmur başlangıcı gibi belirsiz.
Uzakta boşanan bir yayın, açık havada
çınlayan çekiç seslerinin ve bir omuza
yaslanmış ağlayan güzel bir yüzün
parmak uçlarıyla gelir, yaklaşır.
Nedensiz bir kıra çıkma isteği
ya da çok eski bir kitabı yeniden okumak.
Bir kazıya hazırlanır gibi, bir yolculuğa.
Bir tahliye sabahının hüznü tarayan sevinçleriyle
aşar duvarları ve gelir konar
kanatlarıyla yabancı bir kuşun.
Bir uzaklığın habercisidir demir kapılardan
çamurdan, korkulardan, bakan yüzlerinden
küçük çocukların alınlarına
yirmi yıl sonraki ölüm hükmünü
mührüyle şimdiden basan sultanın
kanlı topraklarından.
Bastırır sevgilinin tutkulu gövdesiyle
derin sularına koyu mavi bir akşamın.
Pırıltılı balıkları bilinen sözcüklerin
hızla geçerler henüz hiç bir gezginin
ne kalacak bizden geriye (bir soru)
Kiraz ve kamıştan kavalımızın
Sesleri
Dağılıyor havada
Bir kuyu ağzından geçiyor gibi
Rüzgarı mor fistanlı zamanın
Bu güzel şarkı da unutulacak
Kıyımlar acılar kanlar içinde
Savrulurken yaşadığımız günler
Bu soruyu mutlaka soracaksın
Ne kaldı ne kaldı bizden geriye?
Ağaçların ve rüzgarın ve tüm denizlerin
Seslerine karışan su azgın hayat
Sanki seni ve beni
Boğazın çok derin akıntılarında
Ters yöne habersiz yelken kaldıran
İki çağdışı ve şaşkın balık gibi
Bir doyumsuz hasrete tutsak ediyor
Perdede şimdi kocaman bir hayal
Sadece senin yüzün
Onat Kutlar
Onat Kutlarh a t ı r l aÇocuk Kitapları
Hayatta bazen kendi çocukluğumuza dair dönüp değiştirmek istediğimiz şeyler olabilir. Bunu önce bir insan olarak sonra da mesleki birikimimin bana elverdiği ölçüde biliyorum. Geçmişe dönemem, orada takılı kalıp yaşayamam ama kendimi geçmişte ne mutlu ettiyse onlara sahip olabilirim.
Şu an çocuk değilim ama içimdeki çocuk her zaman yerli yerinde. Belki salıncakta sallanıyor sonra oyun oynamak için oyuncaklarının yanına gitmiş ya da bir köşede hayal kuruyor.
İşte benim, büyük benin, görevi ise o çocuğa annelik etmek ve o çocuğa sarılmak.
Kitabı ilk aldığımda kitabın bir köşesine yazdığım cümlelerdi bunlar. Mesleğim için çocuk kitapları okumaya başladım. Hayatımda verdiğim en iyi kararlardan biri olabilir. Çünkü çocuklukta eteğinize hangi taşları ne tarafınıza doldurursnız o tarafa doğru eğilmeye başlarsınız. Eğer henüz taşı olmayan birine sahipseniz birine verebileceğiniz en iyi taşlardan biri bu kitap olabilir. Kitaptan bahsetmişken yazardan bahsetmemek olmaz. Samed Behrengi hayranlık duyduğum bir insandır. Kendisi bir yandan öğretmenlik yaparken bir yandan İngiliz Dili ve Edebiyatı dersleri almıştır. Kendini geliştirmesindeki gayreti beni hep kendine hayran bırakmıştır.
Küçük Kara Balık, korkusuz, cesur ve savaşçı ruhlu bir balık. Kendisini örnek almamak imkansız olurdu. Yaşamının anlama değer olmasını çok önemseyen ve ölümünüm de anlamlı olmasını isteyen küçük ama pes etmeyen bir balık.
Son sözlerimi ise şu an bu incelemeyi okyan kişiye söylemek istiyorum. Yetişkin hayatının hızından,yoğunluğundan çoğu şeyi unutubiliyoruz. İşte bu kitap, işte bu kitaplar bize onları hatırlatan yegane şey.