sude
@shakespeares
Ben hangi yalnızlığın tarihi,
Hangi umudun
Tarih öncesiyim?
Şu anda okuduğu kitaplar
"ne için sevileceği ve sevilince ne yapılmasi gerektiği konusunda bilinçlendirilmedikçe..." hümanizmin hümanizm olmaktan çıkacağını yazdı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Erden Kıral'dan ayrılsa da gönlünden onu söküp atmiş değildi. Zaten böyle bir şey, en son isteyeceği bir şeydi. O ruhunu koşullar elverdiği ölçüde tıka basa sevgiyle doldurmak isterdi.
Oysa Tezer Özlü,-kendi olmayı hiç reddetmeden-, kendi ruhundaki acılardan taşarak akraba acıların dünyasına ulaşmaktadır. Bu fark ise küçümsenecek bir nitelik değildir, kalıcıdır.
Sevgili üç yazarının I. Svevo, F. Kafka, C. Pavese'in yaşadıkları, acı çektikleri, öldükleri yerlere onu çeken de sanki yakın sonunu onlarda seyretmek, kendi acılarını onların acıların da soğutmak, onların acılarını kendininkilerle avutmaktı.
Sevgi ya da Sanat Dünyasında
Tezer Özlü'nün yaşamı acıyla, ölümle, intihar duygusuyla, canlılık ve yaşam tutkusuyla iç içeydi.