"İnsanın kendisinden önce (kendisi dünyaya gelmeden önce) ölen birini bu kadar özlemesi nasıl mümkün olabilir?" diye soruyordu kendine ve bu soru başını döndürüyordu.
"Neden arkadaşların Marthe, Rose ve Jeanine beni yargıla mıyorlar?"
"Çünkü kederliler. Kederli olunca yargılamazsın."
"Ne alakası var. Hüzünlü olup kötülük eden bir sürü insan biliyorum."
"Demek ki onlar kötüler. Ama hüzünlü değiller."
İçinde giderek daha güçlü, intikamcı bir çağrı yankılanıyordu. Bir şeyler ona eğer yıkıntıların arasında yaşayacaksa yıkanın kendisi olması gerektiğini fısıldıyordu.