Artık insanlar tarafından sevilecek nitelikleri olmadığının açıkça farkına varsa da insan yaşamaya devam etmek zorundadır. İnsanlar tarafından "sevilecek nitelikleri" olmasa bile insanları "sevecek nitelikleri" sonsuza kadar geride kalacaktır. İnsanın gerçek alçakgönüllüğünün, sevmenin neşesini bilmek olduğuna inanıyorum.
Amaçsızca çiçeklere bakarken insanların da gerçekten iyi tarafları olduğunu düşündüm. Çiçeklerin güzelliğini keşfeden de çiçekleri seven de insanlardı sonuçta.
Roma ve Roma'ya yeni taşınan bir adam. İçkiyi bırakıyor sonra tekrar başlıyor. İşe giriyor canı sıkılınca bırakıyor. Beş parasız aç kalıyor, her gün bir tanıdığın evinde karnını doyuruyor. Aşık oluyor, aşık olduğu kadını elinde tutamıyor.
Sonrası tanıdık bir tat.
İçindeki geçmeyen bir boşluk. Bunu doldurma çabaları. Samimiyetsiz ortamlar, samimiyetsiz insanlar. Kendini oyalama döngüsü. Doğru insan, yanlış zaman.
Değişen mevsimler ancak değişmeyen günler. Yaşanabilecek başka hayatların olasılıkları. Ancak sıfır pişmanlık.
Ve sonuç nedense hiç değişmiyor. Denizden gelen bir şekilde denize dönüyor.
Kentte Son YazGianfranco Calligarich · Can Yayınları · 2022473 okunma