Bitti, ama ben de bittim. İçimdeki tahtalar çıt çıt çıtladı… Anıları, arkasındaki dramı, bir arada yaşasalardı bu topluma ne büyük fayda sağlardı dediğim bir kayıp jenerasyonu okumak sevindirdi ve hüzünlendirdi…
Yemek bahane, halkların kardeşliği şahane…