Mutluyken hep iyi insan oluruz; ama iyi insan olduğumuzda illa mutlu değilizdir.
İyi olmak insanın doğasıyla uyumlu olmasıdır.
Başkalarıyla uyumlu olmaya çalışınca uyumsuzluk baş gösterir.
Gülüş bir yanaşım'dır bir öbür bir kişiye;
Bir'den iki kişiyi döndürür bir kişiye..
Anılarından kale yapıp sığınsa bile,
Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye. Özdemir Asaf